Τα πράγματα δεν είναι ΠΟΤΕ έτσι όπως φαίνονται.
Κάποτε ένας αστρονόμος είπε: «Ερεύνησα από την μια άκρη στην άλλη το σύμπαν με το τηλεσκόπιό μου. Πουθενά δεν βρήκα τον Θεό». Και κάποιος βιολιστής του απάντησε: «Και εγώ πήρα το βιολί μου και εξέτασα κάθε κομμάτι του και κάθε χορδή του. Πουθενά δεν βρήκα μουσική». Μη διαβάσετε τις επόμενες σελίδες με τον τρόπο που θα τις διάβαζε ο αστρονόμος.

10 Δεκεμβρίου 2016

Εμπρός λοιπόν. Ας χρεοκωπήσουμε! (1)

Το 2012 είχα αναρτήσει ένα κείμενο με τίτλο «Εμπρός λοιπόν. Ας χρεοκωπήσουμε!».
Είχε μεγάλη επιτυχία και είχε αναδημοσιευθεί σε πολλές σελίδες, προφανώς γιατί έγινε γνωστό σαν κείμενο του Χάρυ Κλιν. Έτσι πήρε αυτός την δόξα!
Αν και δεν ήταν απόλυτα ξεκάθαρο, έλεγα ότι αν χρεοκοπήσουμε (πράγμα απίθανο) οι ευρωπαίοι θα πάθουν μεγάλη οικονομική ζημιά. Κανένας χρεωκοπημένος δεν εισάγει μερσεντές, σολωμό και ολλανδικά τυριά. Την βγάζει με ότι έχει και φυλάει τα λεφτά του για τις πραγματικές του ανάγκες και όχι για δυτικές σκουπιδοτροφές και κινέζικα γκάτζετ μίας χρήσεως. Και κυρίως δεν πληρώνει όσα ήδη χρωστάει.
Πέρασε καιρός από τότε και τώρα μπορώ να προσθέσω μία σημαντική λεπτομέρεια στο άρθρο.
Οι ευρωπαίοι δεν θα μας αφήσουν ποτέ να χρεοκοπήσουμε. Όχι μόνο γιατί θα βυθιστούν οι ετοιμόρροπες και υπερχρεωμένες οικονομίες τους, οι οποίες στηρίζονται στην δική μας εξαθλίωση.
Αλλά κυρίως γιατί τα μεγάλα συμφέροντα έχουν μεγάλα κέρδη από τα χρηματιστηριακά παιχνίδια με τα «δηλητηριώδη» φάντς και τις επισφαλείς επενδύσεις διαφόρων χρεωγράφων.


Πριν λίγες ημέρες έπεσα επάνω σε μία διαφήμιση που ισχυρίζεται ότι μπορείς να παίζεις στο χρηματιστήριο, και αν είσαι τυχερός να κερδίσεις πολλά. Φυσικά δεν σου λένε τι πρόκειται να πληρώσεις αν χάσεις.
Σου λένε μόνο ότι με εκατό ψωρο-ευρώ μπορείς να κάνεις χρηματιστηριακές συναλλαγές ύψους 20.000 ευρώ!!!
Μία άλλη διαφήμιση υπόσχεται ακριβώς τα ίδια σε δολάρια…
Και το καλύτερο σου αποκαλύπτουν και την πραγματική χρησιμότητα του χρηματιστηρίου: Μπορείτε να κερδίσετε είτε ανεβαίνουν είτε κατεβαίνουν οι τιμές.
Και αν εσείς που είσαστε φουκαροπεινάλες μπορείτε να κάνετε συναλλαγές τέτοιου εύρους, καθίστε να σκεφτείτε πόσα χρήματα-αέρα μπορούν να τζογάρουν στα χρηματιστήρια αυτοί που κατέχουν σε χρεώγραφα το εμφανώς παραφουσκωμένο χρέος μας.
Να γιατί απλά θα μας κρατάνε οικονομικά ημιθανείς για όσο μεγαλύτερο διάστημα γίνεται. Μέχρι εκείνοι που δεν τους συμφέρει η σημερινή κατάσταση, ή χάνουν από αυτήν, να μας «χρεοκοπήσουν» γιατί έτσι θα κερδίσουν ακόμα περισσότερα.

4 Δεκεμβρίου 2016

Στην κόλαση της Νορβηγίας

Ήξερα ότι οι σκανδιναβικές χώρες βρίσκονται σε προχωρημένη σήψη, παρά την υποτιθέμενη δημοκρατικότητα και τον πολιτισμό τους. Και μόνο το γεγονός ότι έχουν κάνει (ίσως να κάνουν ακόμα) ιατρικά πειράματα σε τροφίμους γηροκομείων και διανοητικά ανάπηρους σε άσυλαείναι αρκετό να απαρνηθώ τον σκανδιναβικό «πολιτισμό» και να φύγω τρέχοντας σε άλλο ηλιακό σύστημα. Στοιχεία του «πολιτισμού» αυτού έχω βρει σε αγγλόφωνα άρθρα και βιβλία που έχω μεταφράσει κατά καιρούς.
Αλλά σήμερα μου έστειλαν ένα κείμενο το οποίο αρνήθηκα να δεχθώ σαν πραγματικότητα. Έχει ήδη αναρτηθεί τουλάχιστον από πέρσι στο ελληνικό διαδίκτυο και όπως είναι φυσικό είναι πρακτικά αδύνατον να βρεθεί η πρωταρχική πηγή.
Μια μικρή διαδικτυακή έρευνα στα αγγλικά μου αποκάλυψε μία πληθώρα στοιχείων που με έπεισαν για την αλήθεια των καταγγελλομένων.
Αλλά ακόμα και έτσι δεν μπορώ να πιστέψω ότι τα πράγματα έχουν φτάσει σε τέτοιο πραγματικά αηδιαστικό επίπεδο.
Ακόμα και τα μισά να αληθεύουν, αξίζει να μας καταλάβουν οι φανατικοί μουσουλμάνοι, διαφορετικά η άλλη λύση είναι όχι απλά να πάμε σε άλλο ηλιακό σύστημα αλλά σε άλλο σύμπαν…
Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί παρακάτω. Στο τέλος υπάρχουν κάποιες πηγές για να δείτε από μόνοι σας.
Στην Κόλαση της Νορβηγίας
[Πώς θα είναι αύριο η Ευρώπη]
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Όταν πρωτοδιάβασα τη συνέντευξη μιας Ρωσίδας μάνας [Ιρίνα Bergseth] που ζούσε στη Νορβηγία δεν πίστευα στα μάτια μου. Κάθε φράση της, κάθε λέξη της ήταν μια δυνατή  γροθιά στο στομάχι! Όμως αξίζει να τη δούμε για να αντιληφθούμε πώς θέλουν κάποιοι την Ευρώπη των Εσχάτων. Όταν μάλιστα το μέλλον αυτής της « σύγχρονης κοινωνίας», καθοδηγείται προς διαμόρφωση με τον πιο ύπουλο, τον πιο βρώμικο τρόπο πάνω στις ψυχές των παιδιών και αυτός ο εφιάλτης, βρίσκεται προ των πυλών και για την δική μας Πατρίδα, νομίζω πως επιβάλλεται με κάθε τρόπο να το αποτρέψουμε. Το κείμενο από το οποίο σταχυολογούμε τα βασικά του σημεία, είναι από συνέντευξη της 9ης Μαΐου 2013 μιας μάνας που η “τύχη” την έριξε στην “προηγμένη”, πλούσια και “προοδευτική” αυτή χώρα του Βορρά. Δημοσιογράφος ήταν ο Andrew Fefelov της Ρωσικής Εφημερίδας “ΑΥΡΙΟ”.
Η Ιρίνα παντρεύτηκε το 2005 στην Μόσχα με πολίτη της Νορβηγίας, έχοντάς ήδη έναν γιο τότε 7 ετών. Εγκαταστάθηκαν στη Νορβηγία, στο χωριό Άουρσκογκ του Χιόκλαντ. Εν συνεχεία περιγράφει τη νορβηγική κοινωνία που αποδομείται ηθικά ταχύτατα, αντιγράφοντας αμερικανικές νοοτροπίες. Κατά τη ρωσίδα αυτή μητέρα παρά τον πλούτο της χώρας που οφείλεται στην εξόρυξη πετρελαίου η Νορβηγία δεν έχει αναπτύξει τις επιστήμες, παρά εκμεταλλεύτηκε την ξένη επιστημονική και τεχνολογική συνδρομή. Η Ιρίνα κατόρθωσε να διοριστεί δασκάλα σε μια γειτονική κοινότητα. Αμέσως μετά στη συνέντευξή της η Ιρίνα περιγράφει τις βασικές δομές του νορβηγικού σχολείου που το χαρακτηρίζει: “φτιαγμένο για διανοητικά καθυστερημένους”. Έτσι, σύμφωνα με τη Ρωσίδα αυτή δασκάλα, το έργο του κρατικού σχολικού προγράμματος για το δημοτικό σχολείο συμπεριλαμβάνει οι δάσκαλοι να διδάξουν στα παιδιά το αλφάβητο, έως 13 ετών να μάθουν να μετράνε και να διαβάζουν τις ετικέτες των τιμών στα καταστήματα. Το διάβασμα μεγαλόφωνα στην τάξη δεν επιτρέπεται, επειδή το παιδί αισθάνεται «ντροπή» [εδώ να δείτε προσοχή στη “διαφορετικότητα”!]. Μάλιστα ειδικός δάσκαλος βγάζει το παιδί στον διάδρομο και μόνο εκεί ακούει το παιδί να διαβάζει, έτσι ώστε να μην ντροπιάσει το «μικρό»! Ακόμη, ο δάσκαλος έχει το δικαίωμα να κάνει στα παιδιά μέσα στην ημέρα δύο ασκήσεις μαθηματικών! Αν τα παιδιά δεν μάθουν το μάθημα, τρεις ημέρες αργότερα, πάλι προσπαθεί να τους εξηγήσει την ύλη του περασμένου μαθήματος. Εργασία για το σπίτι για την εβδομάδα το πολύ 5-8 λέξεις στα αγγλικά, κατά την διακριτική ευχέρεια του παιδιού! Ουσιαστικά το διαφημιζόμενο από πολλούς εγχωρίους “παιδαγωγούς” ως κορυφαίο, είναι απλώς παράδειγμα της πλήρους υποβάθμισης της εκπαίδευσης. Άλλωστε, δεν υπάρχουν μαθήματα λογοτεχνίας, ιστορίας, φυσικής, χημείας, φυσικής επιστήμης. Υπάρχει μόνο μια μορφή “μελέτης περιβάλλοντος”, που ονομάζεται «αναθεώρηση», όπου τα παιδιά μαθαίνουν τον κόσμο σε γενικές γραμμές. Ξέρουν απλώς ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε. Όλα τα άλλα στοιχεία, σύμφωνα με την κρατούσα άποψη, είναι «κακοποίηση του παιδιού και της ψυχής του»! Μάλιστα, η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο δεν ταΐζει τα παιδιά στα σχολεία και στα νηπιαγωγεία. Μόνο τρέφουν τα παιδιά, άπαξ εβδομαδιαίως, με κάποια «αηδιαστική σούπα», που ονομάζεται «ντοματόσουπα» από έτοιμη συσκευασία! Ο μεγαλύτερος γιος της Ιρίνας, έχοντας κάνει μαθήματα για δύο χρόνια στο ρωσικό σχολείο, στη Νορβηγία ήταν σαν ένα παιδί θαύμα. Έως την 7η τάξη, δε διάβαζε τίποτα, μιας και δεν υπήρχε καμία ανάγκη για να διδαχτεί. Στους τοίχους των σχολείων, άλλωστε υπάρχουν κατατοπιστικές απίστευτες ανακοινώσεις, όπως: “Εάν οι γονείς σας επιβάλουν να κάνετε τα μαθήματα, καλέστε στο [τάδε] τηλέφωνο. Εμείς θα σας βοηθήσουμε να ελευθερωθείτε από τέτοιους γονείς.»!!! Για την Ιρίνα μόνος τρόπος ασκήσεως της μνήμης του γιου της ήταν το πιάνο. Μάλιστα του έλεγε συχνά: “Μην τολμήσεις και πεις κάπου ότι έχεις μια τέτοια απαιτητική μητέρα.» Μετά από έξι χρόνια παραμονής της Ιρίνα στη Νορβηγία ήρθε η ώρα να μάθει για το περιβόητο σύστημα  “Barnevarn”. Πριν γνωρίσει όμως αυτό το “σύστημα”, η Ιρίνα μετά τη γέννηση του δεύτερού της παιδιού, χώρισε από τον άνδρα της. Τότε, πήρε δάνειο, αγόρασε διαμέρισμα και είχε μια φυσιολογική ζωή, χωρίς ποτέ να απασχολήσει τις αρχές του κράτους. Τα παιδιά έμειναν μαζί της, δεδομένου ότι ο μπαμπάς στεναχωρούσε τον γιο της (από τον πρώτο γάμο), και έθεσε θέμα να μην υπάρξουν συναντήσεις με αυτόν τουλάχιστον τον γιο. Η Ιρίνα προσπάθησε τουλάχιστον ώστε ο πατέρας του παιδιού να μην μείνει μαζί του το βράδυ, διότι υπήρχε απειλή ξυλοδαρμού. Το νηπιαγωγείο κι άλλες κρατικές υπηρεσίες την πίεζαν να δίνει το παιδί στον πατέρα του. Έτσι ο μικρός γιος παρέμεινε με τον πατέρα του στην αρχή από δύο ώρες το Σάββατο ή την Κυριακή. Αλλά την τελευταία φορά, όταν έκλεισε τα τέσσερα του χρόνια, πέρασε με τον πατέρα του σχεδόν μια εβδομάδα. Στις 7/3/2011 η Ιρίνα πήγε στην αστυνομία του χωριού «Bjorlelangen», επειδή το μικρό αγόρι της είπε, ότι η θεία και ο θείος του, συγγενείς του πατέρα του, τον πόνεσαν στο στόμα και στον ποπό! Της μίλησε για πράγματα, που εκείνη δεν μπορούσε στην αρχή να τα πιστέψει. Τότε αναλογίστηκε στα σοβαρά μια νορβηγική λαϊκή παράδοση, συνδεδεμένη με το να σχετίζονται οι συγγενείς εξ αίματος στενά με παιδιά: αγόρια και κορίτσια! Αρχικά, η Ρωσίδα μητέρα δεν μπορούσε να πιστέψει σ΄ αυτή την τρέλα ή ανοησία ή κόλαση. Πάντως, πήγε στην αστυνομία και έκανε καταγγελία. Την 8η Μαρτίου κλήθηκα στην υπηρεσία της επιμέλειας των παιδιών «Barnevarn». Η ανάκριση διήρκεσε έξι ώρες. Εκεί ήταν μόνο η Ιρίνα και τα παιδιά της. Υπουίθεται ότι στη Νορβηγία υπάρχει ένα «υποδειγματικό» σύστημα προστασίας των παιδιών, που δημιουργήθηκε «για τα μάτια του κόσμου», ότι δήθεν αγωνίζονται και πολεμάνε την αιμομιξία. Αργότερα η Ιρίνα συνειδητοποίησε, κάτι που νωρίτερα είχνα καταγγείλει και άλλοι γονείς, ότι τα κέντρα «Barnevarn», που υπάρχουν σε κάθε χωριό[!], τσκοπό έχουν να εντοπίσουν την δήθεν «ομολογία» του παιδιού περί μη «καλής» μητέρας (ή πατέρα), να απομονώσει τα παιδιά αυτά από τους γονείς τους και να τους «τιμωρήσει» (παιδιά και γονείς ταυτόχρονα)! Εκείνη την εποχή οι εφημερίδες στη χώρα έγραψαν ότι ένα κορίτσι 8 ετών, καταδικάστηκε σε καταβολή των δικαστικών εξόδων και καταβολή αποζημιώσεων στον βιαστή της για την παραμονή του στη φυλακή! Τότε κατάλαβε και η Ιρίνα πλήρως ότι στη Νορβηγία, όλα είναι από την «ανάποδη». Ουσιαστικά αντιλήφθηκε ότι η παιδεραστία, ουσιαστικά, δεν θεωρείται έγκλημα [κάτι που συμβαίνει και σε άλλες “προηγμένες” ευρωπαϊκές χώρες, όπως την Ολλανδία]. Πάντως στις 8/3/2011 ήταν η πρώτη φορά που κατασχέθηκαν και τα δύο παιδιά της Ιρίνα! Η κατάσχεση γίνεται ως εξής: το παιδί δεν επιστρέφει από το νηπιαγωγείο ή το σχολείο, δηλαδή ουσιαστικά το κλέβουν από τους γονείς, εξαφανίζεται! Αυτό συμβαίνει επειδή το παιδί «το απομακρύνουν» για το ... καλό του, από τους γονείς σε μυστική διεύθυνση. Οι υπεύθυνοι της είπαν αφοπλιστικά: «Καταλάβετε την κατάσταση, εσείς μιλάτε για παιδική κακοποίηση. Πρέπει να εξεταστείτε από γιατρό και κριθείτε ότι είστε υγιείς.» Έτσι η Ιρίνα έσπευσε στην κοντινή πολυκλινική [δέκα λεπτά με το αυτοκίνητο]. Στο αυτοκίνητο την έβαλε η υπάλληλος της «Barnevarn» , λέγοντας: “Εμείς θα σας βοηθήσουμε, θα παίξουμε με τα παιδιά σας, θα είναι στην υπηρεσία της προστασίας των παιδιών”. Όταν η Ιρίνα με τη συνοδεία της υπαλλήλου έφτασε στην κλινική, ο μεγαλύτερος της γιος [13 τότε ετών], της τηλεφώνησε και την πληροφόρησε ότι βρίσκονταν ήδη σε ανάδοχη οικογένεια σε μυστική διεύθυνση! Η Ιρίνα προσπάθησε να συγκρατήσει τα δάκρυά της, γιατί ακόμη και το κλάμα θεωρείται ψυχική ασθένεια, και σε αυτή την περίπτωση η «Barnevarn» θα εφάρμοζε καταναγκαστική ψυχιατρική! Τελικά αποδεικνύεται ότι στη Νορβηγία υπάρχει ένα κρατικό πρόγραμμα, ποσόστωσης για την απομάκρυνση των παιδιών από τους γονείς τους. Τα όργανα «προστασίας παιδιών» ανταγωνίζονται για την υλοποίησή του. Δημοσιεύονται μάλιστα ανά τρίμηνο πίνακες και διαγράμματα με τον αριθμό των «κατασχεμένων «παιδιών ανά επιλεγμένη περιοχή! Τέτοια σχετικά έγγραφα είναι διαθέσιμα και σε περιπτώσεις απομάκρυνσης παιδιών από οικογένειες και στη Σουηδία [http//www.familypolice.ru/read/1403]. Μια τέτοια έκθεση αναφέρει, ότι στη Σουηδία κατασχέθηκαν 300.000 παιδιά! Πρόκειται για μια ολόκληρη γενιά που κλάπηκε από τους βιολογικούς γονείς! Στη Σκανδιναβία συνεπώς οι παραδοσιακές οικογένειες βιώνουν ένα πογκρόμ! Μάλιστα, κάθε ανάδοχη οικογένεια εισπράττει 10 χιλιάδες Κορόνες [1100 ευρώ] Νορβηγίας/μήνα για κάθε ένα θετό παιδί. Ακόμη, κάθε υπάλληλος της Barnevarn λαμβάνει από τον κρατικό προϋπολογισμό ένα μεγάλο μπόνους γι' αυτή τη “δουλειά”, δηλαδή για την καταστροφή της «οικογενειακής φωλιάς», και την κλοπή των απογόνων. Μάλιστα ο ανάδοχος γονέας μπορεί να επιλέξει το παιδί «της αρεσκείας του», όπως στα σκλαβοπάζαρα. Για παράδειγμα, λέει η Ιρίνα: “σας άρεσε εκείνο το γαλανομάτικο κοριτσάκι ρωσικής καταγωγής και θέλετε να το πάρετε για αναδοχή, τότε καλέσετε  τη Barnevarn και να πείτε: «είμαι έτοιμος, έχω ένα μικρό δωμάτιο για το παιδί ...» αναφέροντας το όνομα του παιδιού. Και θα σας το παραδώσουν αμέσως”. Συνεπώς, πρώτα βρίσκεται η ανάδοχη οικογένεια, και στη συνέχεια αποσύρεται από τους βιολογικούς γονείς «κατόπιν παραγγελίας» το παιδί! Μάταια κάποιοι ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων μάχονται μ' αυτό το παντοδύναμο σύστημα της Barnevarn». Μάλιστα, οικογένειες που υπέφεραν από το σύστημα Barnevarn στις 3 Μαΐου 2013 διοργάνωσαν διαδήλωση διαμαρτυρίας κατά του βίαιου διαχωρισμού γονέων και παιδιών στη Νορβηγία. Πάντως η χώρα αυτή, όσον αφορά την κλοπή των παιδιών από τους γονείς τους, είναι μπροστά από τα υπόλοιπα κράτη, κι αυτό γιατί φαίνεται πως ο διαχωρισμός των παιδιών από τους γονείς τους αποτελεί εθνικό σχέδιο. Νορβηγική εφημερίδα με πηχιαίο πρωτοσέλιδο έγραφε πέρυσι: “Το ένα πέμπτο των παιδιών στη Νορβηγία έχει “διασωθεί” από τους γονείς τους”. Συνεπώς περί τα 150 χιλιάδες παιδιά, “σωσμένα”, ζουν πλέον όχι στο σπίτι με τη μητέρα τους, αλλά σε μοντέρνα άσυλα, δηλαδή φυλακές οικογενειακού τύπου. Πολλοί ανάδοχοι στη Νορβηγία δείχνουν προτίμηση σε παιδιά με αναπηρία [μήπως άραγε τα κάνουν ανάπηρα;] γιατί μπορούν να πάρουν μεγαλύτερες επιδοτήσεις. Όσο μεγαλύτερο είναι το τραύμα του παιδιού, τόσο περισσότερο κέρδος για τον “ανάδοχο”! Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, από δέκα νεογέννητα μόνο τα δύο γεννιούνται από Νορβηγούς γονείς και τα οκτώ από τα δέκα είναι παιδιά των μεταναστών. Οι μετανάστες παρέχουν υγιές πληθυσμό στη χώρα, αφού στους μετανάστες δεν συνηθίζονται στενές σχέσεις μεταξύ συγγενών [αιμομιξίες], όπως αντίθετα συνηθίζονται στους Νορβηγούς. Αξίζει να σημειωθεί πως τα περισσότερα παιδιά που γεννήθηκαν στη Νορβηγία και έπεσαν στα νύχια του συστήματος Barnevarn είναι παιδιά ρωσικής καταγωγής. Σχεδόν όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν από ένα ή δύο Ρώσους γονείς είναι εγγεγραμμένα στις λίστες του «Barnevarn» κι αποτελούν την ομάδα «υψηλού κινδύνου» για “σωτηρια”, δηλαδή αρπαγή. Άμεσο αποτέλεσμα: Κάθε μήνα στη Νορβηγία αυτοκτονεί μια ρωσίδα γυναίκα! Αιτίες που μπορεί η Barnevarn να επέμβει; Πολλές και ποικίλες: αναγκάζετε το παιδί σας να πλένει τα χέρια του με το ζόρι η μαμά κουτσαίνει ή κλαίει, το παιδί σας τρώει με τα χέρια [συνέβη σε οικογένεια Ινδών μεταναστών]... ε, τότε… “είστε μια κακή μητέρα, το παιδί σας θα παρακρατηθεί!”. Το σύστημα “προστασίας” των παιδιών στη Νορβηγία βασίζεται σε “τεκμήριο ενοχής” των γονέων. Άλλη αιτία, συχνή μάλιστα, που επεμβαίνει η “προστασία παιδιών” μπορεί να είναι η φράση που συχνά λένε οι γονείς στα παιδιά τους, και στην Ελλάδα: “θα σε σκοτώσω βρε!” Τότε η Barnevarn λέει: “Θέλετε να σκοτώσετε τα παιδιά σας”! Σε ανάλογες ανακρίσεις γονέων από τους εντεταλμένους της Barnevarn, αναγκάζουν τους γονείς με τον τρόπο τους να βρίσκονται μόνιμα σε θέση να πρέπει να δικαιολογούνται συνεχώς. Κάποτε οι δύστυχοι γονείς αντιλαμβάνονται πως από κάποια στιγμή και μετά είναι αδύνατον να δικαιολογηθούν. Ας αναλογιστούμε μόνο πως η νορβηγική κρατική μηχανή, δίνει μυθικά βραβεία και μπόνους σε δικηγόρους, σε υπαλλήλους της επιτροπείας, σε δικαστές, σε ψυχολόγους, σε ψυχιάτρους, σε ανάδοχους γονείς, σε εμπειρογνώμονες. για κάθε “κατασχεθέν” γαλανομάτικο μωρό. Τότε οι πραγματικοί γονείς δεν έχουν καμία πιθανότητα να διασώσουν το παιδί τους  από το νορβηγικό «άσυλο». Στη συνέντευξή της η Ιρίνα τονίζει: Οι δικηγόροι του «Barnevarn» μεταφράζανε και χρησιμοποίησαν εναντίον μου όλο το υλικό του ρωσικού τύπου, που ανέφερε τα παιδιά μου. Είπαν στο δικαστήριο: «Είναι τρελή, προστατεύει τα παιδιά της στον τύπο!» Στη Δύση δεν υπάρχει ελευθερία του τύπου σε σχέση με τα παιδιά. Είναι αδύνατον να κάνει κανείς έκκληση προς την κοινωνία”. Άλλωστε, ισχύει ο Νόμος της ιδιωτικής ζωής (Νόμος περί προστασίας προσωπικών δεδομένων), ένας νόμος που φαίνεται πως είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της  Barnevarn.
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ: Το υπουργείο που έχει σχέση με παιδιά στην Νορβηγία ονομάζεται  κυριολεκτικά: “Βασιλικό Υπουργείο Παιδιών και Ισότητας κάθε μορφής σεξουαλικής διαφορετικότητας”. Οι σεξουαλικές μειονότητες στη Νορβηγία δεν είναι πλέον μειονότητες, οι κανονικοί φυσικοί (natoural) άνθρωποι είναι σήμερα μειονότητα. Οι κοινωνιολόγοι έχοντας στην διάθεσή τους κάποια στοιχεία, διαπιστώνουν: το 2050 η Νορβηγία θα είναι πάνω από 70 %homo-χώρα. Τι σημαίνει «homo», είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς. Άλλωστε, η Νορβηγία μα και άλλες δυτικές χώρες, νομιμοποίησε τουλάχιστον τριάντα είδη μη παραδοσιακού γάμου. Από την άποψη αυτή, η πιο «προχωρημένη» χώρα είναι η Νορβηγία, όπου «άνδρας» και «γυναίκα» είναι μάλλον έννοιες παρωχημένες. Δεν είναι τυχαίο, ότι στη Νορβηγία ένα παιδί που γεννιέται σε μια φυσιολογική οικογένεια δεν μπορεί να προστατευτεί. Την τελευταία δεκαετία σε όλη την Ευρώπη εισήχθησαν κάποια σεξουαλικά πρότυπα που διέπουν την εκπαίδευση των παιδιών με ένα ορισμένο τρόπο (http://yadi.sk/d/oa3PNRtG3MysZ). Οι κανονισμοί αυτοί είναι δεσμευτικοί προς όλα τα κράτη που υπογράφουν την σύμβαση (convention), την έγκριση της οποίας ενεργά «προωθούν τα λόμπι» σήμερα στην Ελλάδα και τη Ρωσία. Ένα ειδικό τμήμα αυτού του «πανευρωπαϊκού σεξ στάνταρτ» αναφέρει πως πρέπει το προσωπικό των νηπιαγωγείων(!) κι οι γονείς, να εξασκήσουν τα παιδιά στον «αυνανισμό» έως τεσσάρων ετών (!)και όχι αργότερα. Στο κείμενο αυτής της σύμβασης λέγεται ξεκάθαρα, ότι οι γονείς μαζί με γιατρούς και νηπιαγωγούς καλούνται να διδάξουν τα παιδάκια «έρωτα διαφορετικών ειδών». Στη σελίδα 46 του εν λόγω εγγράφου αναφέρεται, ότι ένα νεογέννητο πρέπει να συνειδητοποιήσει την ταυτότητα φύλου του (gender identification). Ο επιβεβλημένος “σεξουαλικός διαφωτισμός”  θεωρεί, ότι την ώρα της γέννησης του παιδιού σας, είναι απαραίτητο να καθοριστεί τι είναι: γκέι, λεσβία, τραβεστί ή τρανσέξουαλ (!!). Αν το παιδί σας και πάλι δεν θα επιλέξει «φύλο»  (gender), θα βοηθήσει σ' αυτή την περίπτωση η πανίσχυρη νορβηγική «Barnevarn» ή η φινλανδική «Lastensuoelu» ή γερμανική «Yugendamt» κ.ο.κ. Η Νορβηγία είναι από τις πρώτες χώρες παγκοσμίως, η οποία δημιούργησε Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών [Πανεπιστημίου Όσλο], στο οποίο μελετούν αυτοκτονίες παιδιών από 0 μέχρι 7 ετών! Αλλά πώς ένα νεογέννητο παιδί μπορεί να αυτοκτονήσει; Μα τα κακόμοιρα παιδιά μετά από τις σαδιστικές επιθέσεις καταλήξουν να πεθάνουν τότε επισήμως αποδίδεται ως αυτοκτονία! Η Ιρίνα στη συνέχεια της συνέντευξής της διηγείται πως στις 30-5-2011 δύο ένοπλοι αστυνομικοί και δύο υπάλληλοι του «Barnevarn» της πήραν και πάλι τα παιδιά. Εκείνη κάλεσε το δικηγόρο της στο τηλέφωνο, κι εκείνος της είπε επί λέξει: “Σύμφωνα με τους νόμους της Νορβηγίας, είστε υποχρεωμένη να δώσετε τα παιδιά. Αν αντισταθείτε, τα παιδιά θα τα πάρουν έτσι κ' αλλιώς, αλλά εσείς δεν θα τα δείτε ποτέ. Θα πρέπει να δώσετε τα παιδιά σας, και αύριο θα σας εξηγήσουν τι συμβαίνει!”. Τα παιδιά τα απομάκρυναν αμέσως, χωρίς να δείξουν κάποιο επίσημο έγγραφο στη μητέρα τους.  Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως οι νορβηγικές εφημερίδες έγραψαν πως ένα αγόρι, το οποίο το πήραν από τη μητέρα του ως παιδί, βιάστηκε σε όλα τα «άσυλα». Μόλις έγινε 18 ετών, αγόρασε ένα όπλο, μπήκε στο «σπίτι» και πυροβόλησε τους αναδόχους γονείς. Σε άλλη περίπτωση, ένα αγόρι από τη Νορβηγία έκλαιγε όταν το πήραν, επειδή ήθελε την μητέρα του. Οι γιατροί είπαν, ότι το να κλαίει έτσι - είναι παράνοια!! Από τα φάρμακά που του χορηγούσαν με τη βία, έγινε φυτό. Μετά τις φωνές του Τύπου, στάλθηκε πάλι στη μητέρα του αλλά σε αναπηρική καρέκλα! Δεν μπορούσε να μιλήσει, έχασε 15 κιλά και είχε πάθει δυστροφία, με μη αναστρέψιμες διαδικασίες. Μετά από ένα και μοναδικό ραντεβού της Ιρίνας με το μεγαλύτερό της γιο, έμαθε, ότι εκείνο έγραψε επιστολή στο Ρωσικό Προξενείο. «Θα πεθάνω, αλλά θα αποδράσω από τη Νορβηγία. Εγώ δεν θα ζήσω σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.” Και μόνος του, κατάφερε να οργανώσει την απόδρασή του. Στο Διαδίκτυο ήρθε σε επαφή με τον Πολωνό Krzysztof Rutkowski, ο οποίος έχει ήδη καταφέρει να σώσει μια κοπέλα πολωνικής καταγωγής από το νορβηγικό «άσυλο». Ο Πολωνός τηλεφώνησε στην Ιρίνα ότι όταν όλα ήταν προετοιμασμένα και της είπε: «Αν θα πάρω τον γιο σας χωρίς εσάς, θα θεωρηθεί ότι κλέβω το παιδί κάποιου άλλου, αλλά αν είμαι μαζί σας, τότε θα θεωρηθεί, ότι βοηθώ την οικογένεια». Η Ιρίνα δυσκολεύτηκε να αποφασίσει. Η επιλογή ήταν δίκοπο μαχαίρι: και οι τρεις να πεθάνουν στη Νορβηγία ή τουλάχιστον να σώσει τον εαυτό της και τον μεγαλύτερο γιο. Καθώς όμως η Ιρίνα πέρασε τα σύνορα της Πολωνίας, οι συνοριοφύλακες τους σταμάτησαν με το αίτημα της δήθεν «άλλης» επίσημης νορβηγικής μητέρας. Η αίτηση ανέφερε, ότι κάποια «θεία», η Ιρίνα δηλαδή, έκλεψε ένα παιδί από το έδαφος της Νορβηγίας. Στη συνέχεια η Πολωνία, έδωσε το παιδί της σε μία πολωνή θετή μητέρα. Και για να μεταφέρει η Ιρίνα το παιδί από την Πολωνία στην Ρωσία, έκανε ανταλλαγή μεταξύ της Πολωνής και της Ρωσίδας θετής μητέρας, που ήταν η γιαγιά του παιδιού και μητέρα της Ιρίνα. Απ΄ότι αντιλαμβανόμαστε στην Ευρώπη μία βιολογική μητέρα δεν μετράει. Κι αν αυτά συμβαίνουν στη Νορβηγία, που ακόμη και ιερείς, γυναίκες κι άνδρες, δηλώνουν ανοικτά για τον “αντισυμβατικό” τους προσανατολισμό, τα ίδια συμβαίνουν και σε άλλες χώρες της Εσπερίας. Για παράδειγμα μια άλλη Ρωσίδα, η Ιρίνα Σ. 18 χρόνια ζούσε στην Αγγλία. Είχε εκεί ένα φίλο με τον οποίο απέκτησε μια κόρη. Κάποια στιγμή ανακάλυψε τυχαία, ότι ο φίλος της είναι μέλος ενός “σαδομαζοχιστικού κλαμπ”!!. Το κοριτσάκι της, βλέποντας τηλεόραση που έδειχναν έναν ντόπιο δρομέα, φώναξε: “Μαμά, αυτός ο θείος ήρθε σε μένα, για να παίξουμε το γιατρό. Ω! Και η κυρία για να παίξει μαζί μου στο μπάνιο!” Η Ιρίνα Σ. Τότε πήγε σε έναν βρετανό παιδοψυχολόγο, ο οποίος της είπε “Αγαπητή μου είστε το «κατακάθισμα» της «χτεσινής ημέρας». Αυτά που μου είπατε δεν είναι διαστροφή, μα δημιουργικό σεξ για την ελίτ”!!  Η κοπέλα δεν είπε τίποτε και χωρίς τυμπανοκρουσίες, πολύ σοφά, άρχισε να μαζεύει τα πράγματα και να προετοιμάζει την αποχώρησή τους για την Ρωσία.
Συνεπώς, εάν εμείς, οι παραδοσιακοί γονείς, καθόμαστε και περιμένουμε, όπως τα φυτά τις «εξελίξεις», τότε θα χάσουμε αυτή την μάχη με τους ομοφυλόφιλους (ή το κάθε είδος gender-ιστών) για την υπεράσπιση των παιδιών μας. Οι «πειραματικές» περιοχές σήμερα είναι η Βόρεια Ευρώπη, οι ΗΠΑ , η Γερμανία, αλλά και οι πρώην βρετανικές αποικίες: Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία. Όλες αυτές οι περιοχές είναι τα “hot points”  από όπου έρχονται «SOS» από ρωσίδες μητέρες στην οργάνωση “Ρωσίδες Μητέρες” . Αυτά τα σήματα λάμψεις του πολέμου που ξεκίνησε ήδη για την ιερή εικόνα της παραδοσιακής χριστιανικής οικογένειας. Ουσιαστικά στις «προηγμένες” δυτικές κοινωνίες τα τελευταία 30 χρόνια τα λόμπυ του ενδιαφέροντος για την πώληση των παιδιών και της ανακατανομής των μαζών του πληθυσμού, θέσπισαν νόμους που πρεσβεύουν ότι το παιδί δεν είναι ένα με τον γονιό. Τα παιδιά ανήκουν σε κάποια αφηρημένη κοινωνία ή το κράτος. Επιπλέον, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης περί κλοπής  παιδιών [1980], που υπέγραψαν έως το 2011 σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, τα παιδιά ανήκουν στην επικράτεια, στην οποία έζησαν τους τελευταίους τρεις μήνες!
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ” ΣΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ: Η φιλοσοφία αυτών των [υπ]ανθρώπων αποκαλύπτεται από το πρόγραμμα του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος Νορβηγίας, για το οποίο μόλις πρόσφατα αναφέρθηκαν τα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης. Ο «κ”. Lisbakken, Υπουργός Παιδείας μη διστάζοντας, και με μεγάλη δόση υπερηφάνειας, δήλωσε: «Εγώ είμαι ομοφυλόφιλος. Θέλω όλα τα παιδιά της χώρας να είναι το ίδιο όπως είμαι εγώ”. Δική του, αλλά και άλλων ομοϊδεατών του, ιδέα ήταν η προώθηση του κρατικού πειραματικού προγράμματος που υλοποιήθηκε με τα εξής μέτρα: 1.Κατασχέθηκε από τα νηπιαγωγεία όλη η γνωστή παιδική λογοτεχνία, όπως «η Σταχτοπούτα» και όλα τα παραμύθια των Αδελφών Γκριμ. 2.Αντί αυτών των κλασσικών βιβλίων προσφέρονται άλλα βιβλία, «σεξιστικά” [schёnliteratyur], τύπου «βασιλιάς και βασιλιάς» ή «ομοφυλόφιλα παιδιά». Εκεί, για παράδειγμα, υπάρχει ο πρίγκιπας που ερωτεύεται τον βασιλιά ή πρίγκιπα[!], η δεσποινίς-πριγκίπισσα ονειρεύεται να παντρευτεί την βασίλισσα, κ.ο.κ.. 3.Τα παιδιά ήδη από τα Νηπιαγωγεία, πρέπει να ακούν τις ιστορίες, με την επίδειξη εικόνων από τα καινούργια βιβλία «schёnliteratyur”, που θα τους διαβάζουν οι νηπιαγωγοί.
ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΑ – Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΠΡΕΪΒΙΚ: Ένα παράδειγμα, και πάλι από καταγγελία στη ρωσική Οργάνωση, δείχνει την παγκόσμια επέκταση του νεοταξικού αυτού φαινομένου. Ρώσοι τουρίστες ταξίδεψαν στη Νέα Ζηλανδία με βίζα 7 ημερών, η μητέρα, ο πατέρας και το παιδί. Κάποτε ο γονέας φώναξε στο παιδί, ενώ το παιδί έκλαιγε δυνατά. Αμέσως από μια καφετέρια ή ξενοδοχείο καλέσανε την Υπηρεσία Προστασίας παιδιού! Ήρθε ομάδα «σωτήρων» και πήραν το παιδί, «σώζοντάς το” από τους κακούς γονείς! Ρώσοι διπλωμάτες αγωνίστηκαν πάνω από ένα χρόνο, για να συναντηθεί το παιδί με τους βιολογικούς του γονείς! Ας σκεφτεί κανείς ότι ακόμη και καταδικασμένοι σε θανατική ποινή σε όλο τον κόσμο έχουν το δικαίωμα της αλληλογραφίας και της επικοινωνίας δια τηλεφώνου και εδώ μια βιολογική μητέρα δεν είναι σε θέση ούτε να μιλήσει με το παιδί της! Ακόμη, με την ευκαιρία, ο Μπρέιβικ «έσωζε” τη Νορβηγία από το Κυβερνόν Εργατικό Κόμμα «Arbeit party”. Στα ΜΜΕ δηλώσαν, ότι μισεί τους μουσουλμάνους. Η πραγματική ιστορία του όμως είναι με δυο λόγια η εξής: Ο Μπρέϊβικ βιάστηκε για τέσσερα χρόνια από τη Νορβηγίδα μητέρα του. Το «Barnevarn» τον πήρε και «συνέχισε την πορεία του”, ως συνηθίζεται. Η κάθε ανάδοχη οικογένεια με την σειρά τον συμπεριφέρθηκε ανάλογα! Στη συνέχεια, το αγόρι, από 9 ετών, ετοίμαζε την δράση του. Απομονωμένος, πλέον, του είπαν να σιωπά για το θέμα αυτό! Αυτή η πτυχή της υπόθεσης σταδιακά αναδύεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι Σουηδοί δημοσιογράφοι έφεραν στο φως την ιστορία.
Ανά πενταετία το «Barnevarn» κάνει έκθεση σχετικά με τους μετανάστες, των οποίων τα περισσότερα παιδιά είναι στο «Barnevarn». Σε αυτόν τον κατάλογο είναι επικεφαλής είναι το Αφγανιστάν, μετά η Ερυθραία και το Ιράκ. Από τα λευκά παιδιά η Ρωσία είναι στην πρώτη θέση και στο γενικό κατάλογο των χωρών είναι στην τέταρτη. Οι βιολογικοί γονείς λαμβάνουν από το κράτος άδεια να επισκεφθούν τα κλεμμένα παιδιά τους για δύο ώρες μία φορά το εξάμηνο! Ο μεγαλύτερος γιος της Ιρίνα, ο οποίος διέφυγε στην Ρωσία, πρακτικά είναι υποχρεωμένος να είναι στο «άσυλο” τους, ως «περιουσιακό στοιχείο” της χώρας (Norwegian bifolkning) μέχρι τα 23 του χρόνια. Ακόμη, στη Νορβηγία και μόνο, 19.000 ΜΚΟ επικεντρώθηκαν στο θέμα μετάλλαξης των παιδιών, δηλαδή της αλλαγής του γενετικού τους προφίλ (mutated) από τα «παρωχημένα” είδη άνδρας, γυναίκα σε άλλα είδη, μη παραδοσιακά. Αναγκαστικά τα παιδιά αναπτύσσονται σε ορισμένες μη παραδοσιακές κατηγορίες των genders. Μια ολόκληρη γενιά γονέων σήμερα είναι υποχρεωμένοι να ζουν με αυτή τη φρίκη. Στη σύγχρονη Ευρώπη όλα αυτά παρουσιάζονται ως «ανοχή προς τη διαφορετικότητα”. Τα παιδιά υποτίθεται στη Νέα Τάξη Πραγμάτων ότι έχουν το δικαίωμα στη σεξουαλική προτίμηση από μηδέν ετών[!], δηλαδή έχουν δικαίωμα να επιλέξουν από μια «ποικιλία σεξ και φύλων”. Εναντίον των γονέων και των παιδιών, λειτουργεί ένα καλά οργανωμένο εγκληματικό δίκτυο ανά τον κόσμο. Ουσιαστικά, πίσω από τη μάσκα της λεγόμενης «juvenile justice” (δικαιοσύνης ανηλίκων), η οποία παρουσιάζεται με το πρόσχημα της δήθεν «σωτηρίας των παιδιών από βίαιους ή αλκοολικούς γονείς”, διενεργείται ένα παγκόσμιο πείραμα μετάλλαξης του φύλου των παιδιών. Ένα τερατώδες πείραμα που εδώ και τριάντα χρόνια εξελίσσεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σε Ευρώπη, Καναδά, ΗΠΑ, Αυστραλία και  Νέα Ζηλανδία, η πατρότητα και η μητρότητα συνθλίβονται και διαχωρίζονται με πλάνο σχέδιο. Οι αριθμοί των παιδιών που «σώζονται” με αυτό το πρόγραμμα είναι: 200.000 στη Νορβηγία, 300.000 στη Σουηδία, 250.000 στη Φινλανδία, χιλιάδες στη Γερμανία, το Ισραήλ, κ.ο.κ. Κλεμμένες γενιές, κλεμμένες ζωές!
ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΥΡΩΠ. ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ – Ο ΤΥΠΟΣ: Τα νηπιαγωγεία και σχολεία στην Ευρώπη μπορούν να απαγορεύσουν τα παιδικά βιβλία και παραμύθια που απεικονίζουν την παραδοσιακή οικογένεια. Αυτό είναι ένα αίτημα της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας. Σύμφωνα με την επιτροπή, τα παραμύθια θα πρέπει να μιλάνε για τη σεξουαλική διαφορετικότητα. Μάλιστα, Νορβηγοί ειδικοί πιστεύουν ότι τα παιδιά επωφελούνται βλέποντας πορνό. Οι συντάκτες της έκθεσης συνιστούν επειγόντως νομοθετικά μέτρα στον τομέα της παιδικής λογοτεχνίας. Συγκεκριμένα, προτείνουν την εισαγωγή μιας πολιτικής της «ισότητας όλων των κοινωνικών τομέων». Ένα παράδειγμα αυτής της εναλλακτικής λογοτεχνίας για τα παιδιά είναι ένα βιβλίο με τίτλο «Ο Βασιλιάς και ο Βασιλιάς» με εξώφυλλο δυο άνδρες να φιλιούνται. Σύμφωνα με την έκθεση, αυτό θα βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν για την «πραγματική σεξουαλική διαφορετικότητα της κοινωνίας». Στην πραγματικότητα, τα εν λόγω μέτρα έχουν ήδη ληφθεί σε ορισμένες χώρες, ιδιαίτερα στις σκανδιναβικές από αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς τους ως την «εμπροσθοφυλακή της Δυτικής δημοκρατίας” [sic]. Σε νηπιαγωγεία της Νορβηγίας, μάλιστα, το 2010 εισήχθη ένα πρόγραμμα υποχρεωτικής εκπαίδευσης, με επίκεντρο το «φύλο των σεξουαλικών μειονοτήτων”. Για τους «νυχτωμένους» γονείς οι οποίοι δεν είναι ενήμεροι για τις τελευταίες «τάσεις” στον τομέα της εκπαίδευσης σχετικά με το φύλο στη σύγχρονη κοινωνία, η μεγαλύτερη εφημερίδα της Νορβηγίας VG Nett, δημοσίευσε πρόσφατα μια γνώμη των ψυχολόγων και σεξο-θεραπευτών οι οποίοι είπαν ότι ήταν ευεργετικό για τα παιδιά να παρακολουθούν πορνό στο διαδίκτυο. Μετά από αυτό, θα πρέπει να μας εκπλήσσει ότι ο αριθμός των περιπτώσεων παιδοφιλίας αυξάνεται στη Νορβηγία; Οι περισσότερες από αυτές συμβαίνουν μέσα στην οικογένεια! Συχνά οι εφημερίδες γράφουν για τέτοιες «οικογενειακές” περιπτώσεις.
ΕΠΙΛΟΓΙΚΑ: Ας ξυπνήσουμε, να σταματήσει η «πανούκλα” της τρίτης χιλιετίας. Ας απομονώσουμε την «ανοχή της διαστροφής”, τουλάχιστον από ψυχές των αθώων παιδιών. Ας αντιληφθούμε γιατί γράφονται οι κατ΄ επίφασιν αντιρατσιστικοί νόμοι και πού αποσκοπούν!
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Οργάνωση: ΡΩΣΙΔΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ,  Συνέντευξη της Ιρίνα Bergseth στον Δημοσιογράφο Andrew Fefelov της Ρωσικής Εφημερίδας ΑΥΡΙΟ [9.5.13]. http://zavtra.ru/content/view/chto-na-nas-dvizhetsya/
http://opaidagogos.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html#more
http://attikanea.blogspot.gr/2015/03/blog-post_190.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Child_Welfare_Services_(Norway), όπου διαβάζουμε πολύ «ενδιαφέρουσες” πληροφορίες για τη δομή και τα «έργα” της περιβόητης  Barnevarn.

3 Δεκεμβρίου 2016

Ύπουλη νεοταξική προπαγάνδα

Για να επικρατήσει η Νέα Τάξη πρέπει να επιτύχει την αδράνεια των πολιτών. Και μία βασική προϋπόθεση για αυτό είναι η καταστροφή της τυπικής οικογένειας και το θόλωμα των κανόνων συμπεριφοράς των δύο φύλων. Σαν πρώτο βήμα ήρθε o νόμος της ΕΕ για την αντικατάσταση των όρων «πατέρας» και «μητέρα» με τους πολιτικά ορθούς «γονέας 1» και «γονέας 2». Πρώτα πρώτα καταργείται το φύλο του γονέα. Έτσι, αργότερα θα μπορεί να προστεθεί και «γονέας τρείς, γονέας χίλιοι δεκατρείς» κλπ, ανάλογα με το πώς θα ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ στους νεοταξικούς σκλάβους -εεεμμμ- πολίτες της πολυπολιτισμικής κοινωνίας ήθελα να πω, να αναπαράγονται.
Ήδη έχει νομοθετηθεί η «ισότητα» των LGBT (Λεσβίες-Ομοφυλόφιλοι-Αμφισεξουαλικοί-Τρανσέξουαλ). Μόνο που βέβαια δεν πρόκειται για ισότητα με τους «κανονικούς» αλλά για ανωτερότητα από τους «κανονικούς». Οι LGBT είναι οι ΠΙΟ καλοί, οι ΠΙΟ έξυπνοι, οι ΠΙΟ ευαίσθητοι, οι ΠΙΟ μορφωμένοι και όταν δηλώνεις LGBT είναι «ίν», είσαι «κούλ» και μπορείς να είσαι πολύ υπερήφανος όπως ακριβώς και τα ινδάλματά μας στο Χόλυγουντ.
Βλέπετε όλα τα προβλήματα στην γη έχουν λυθεί. Το μόνο που μένει να λυθεί είναι η «ισότητα» μεταξύ φύσης και παραφύσης.
Αν και δεν θα το έχετε προσέξει, δεν υπάρχει πια ένα έργο στην τηλεόραση που να μην δείχνει και κάποιον ομοφυλόφιλο. Πολύ σπάνια θα δείτε στα έργα ομοφυλόφιλο, λεσβία κλπ να παρανομεί. Όλοι οι LGBT είναι πάντοτε πολιτισμένοι, ήρεμοι, ευαίσθητοι, ενώ η κατανόηση και η καλοσύνη τρέχει από τα μπατζάκια τους. Αντίθετα οι «άλλοι» εμφανίζονται κακοί, σκληροί, αδιάλλακτοι και φυσικά οι τίμιοι και πολυ-πολιτισμικοί αστυνόμοι τους κλείνουν μέσα.
Τα μικρά παιδιά, από μωρά, άσχετα με το τι θα τους λέτε εσείς, βομβαρδίζονται με δύο είδη κατάλληλες εντυπώσεις.
1) Παρακάτω βλέπετε μία ωραία κοντοκουρεμένη κοπελίτσα. 

Έχει σκουλαρίκια στο αυτί και στην μύτη, βαμμένα χείλια και μάτια και βγαλμένα φρύδια. Τίποτε το περίεργο θα πείτε. ΟΜΩΣ, η «κοπελίτσα» είναι ο ΑΝΗΛΙΚΟΣ, σκληρός, μαγκίτης, γιος ενός σκληρού και μαγκίτη μεταλλαγμένου υπερήρωα!
2) Η δεύτερη σειρά εντυπώσεων έχει σχέση με τις γυναίκες. 

Σκληρές τύπισσες (όπως στην φωτογραφία που η κοπέλα μασάει ένα σπίρτο) πολεμάνε, σκοτώνουν μέχρι να πεις κίμινο, παίζουν ξύλο, και είναι ικανές να βάλουν κάτω τέσσερις και πέντε άντρες ταυτόχρονα και μάλιστα φορώντας ψηλοτάκουνα!
Αργά και σταθερά, όσο οι παλιές γενιές θα φεύγουν από την μέση, θα επικρατήσει ένα απολιτικό υβρίδιο με υβριδική συμπεριφορά που δεν θα είναι ούτε άνδρας ούτε γυναίκα.
Ήδη πολλά αγόρια αλλά και άνδρες έχουν υιοθετήσει μία γλυκανάλατη ομιλία, η οποία πριν από μερικές μόλις δεκαετίες θα τους κατέτασσε στις «συκιές». Και αυτό το γλυκανάλατο θεωρείται πλέον ΑΠΟΛΥΤΑ φυσιολογικό.
Έπειτα, η ανθρωπότητα θα γίνει μία μεγάλη αγαπημένη οικογένεια LGBT, όπου κανείς δεν θα ξέρει ποιος τον γέννησε, όποιος νάναι θα πηδάει όποιον νάναι και όλους μαζί θα τους πηδάει η νεοταξική πολυεθνική ελίτ που θα τους έχει να δουλεύουν μόνο για να μπορούν να ανασαίνουν.
Άμα είσαι «πολυπολιτισμένος» και «γλυκούλης» και το «φουρνίζεις το κουνέλι» που να βρεις ενέργεια για να διαμαρτυρηθείς επειδή έχεις μισθό πείνας ή γιατί δουλεύεις ατελείωτες ώρες. Άσε που απέναντί σου θα έχεις τα όργανα της τάξεως, τα οποία ΦΥΣΙΚΑ θα είναι επανδρωμένα με τα εναπομείναντα (και συντηρούμενα) «σοβινιστικά γουρούνια», και τα οποία θα σε εξαφανίζουν «μέχρι να πεις κίμινο».
Και ενώ όλα αυτά έχουν αρχίσει να υλοποιούνται, οι σκλάβοι αγοράζουν γκάτζετ, αρώματα και αυτοκίνητα, νομίζοντας ότι είναι ελεύθεροι άνθρωποι με ελεύθερη βούληση! Και το χειρότερο νομίζοντας ότι όλα αυτά είναι μία θεωρία συνομωσίας…

Ο χορός των ΑΜΕΑ

Και μόνο επειδή έχετε δύο πόδια (έστω και χωρίς παπούτσια) χορέψτε τον χορό των ΑΜΕΑ για εσάς επειδή ακριβώς έχετε πόδια αλλά και για όσους δεν έχουν.
Είναι ένας τρόπος να δείξετε την ευγνωμοσύνη σας.

26 Νοεμβρίου 2016

Μια «μαύρη» ερώτηση

Η παγκοσμιοποίηση προχωράει με γρήγορους ρυθμούς. Και οι σύγχρονοι σκλάβοι σε ολόκληρο τον κόσμο -πανευτυχείς- περιμένουν υπομονετικά στις ουρές για να αγοράσουν «φθηνά» τις κινέζικες μπακατέλες, την ημέρα της γιορτής τους.
Άρτι αφιχθείσες οι «μαύρες Παρασκευές» έγιναν άμεσα δεκτές από τα αμερικανάκια του Ελλαδιστάν, τα οποία απέδειξαν ότι αμερικανοποιήθηκαν πλήρως. Θα πρότεινα του Τσίπρα να ζητήσει από τον Τράμπ να γίνουμε η πεντηκοστή πρώτη πολιτεία των ΗΠΑ. Το αξίζουμε εξάλλου.
Και τώρα η ερώτηση:
Οι «μαύρες» εκπτώσεις φτάνουν ακόμα και το 80%, τουλάχιστον από τους τίμιους εμπόρους.
Και αφού οι καταστηματάρχες «είναι ευχαριστημένοι» με τον μεγάλο τζίρο, σημαίνει ότι παρά την τεράστια έκπτωση, βγαίνει κέρδος.
Που σημαίνει ότι η τεράστια έκπτωση δεν είναι παρά ΥΠΕΡΚΕΡΔΟΣ.
Και εκτός από την αισχροκέρδεια ολόκληρου του χρόνου, γιατί όλοι παραπονιούνται ότι ο κόσμος δεν ψωνίζει; Γιατί δεν κρατάνε μόνιμα τις τιμές σε αυτά τα επίπεδα ώστε όλοι να αγοράζουν ολόκληρο τον χρόνο αυτό που χρειάζονται;
Γιατί το κράτος απαγορεύει τις μόνιμες εκπτώσεις ή μάλλον γιατί επιτρέπει τις τεράστιες τιμές;
Κατά την γνώμη μου είναι απλό. Μία φορά τον χρόνο, οι πειναλέοι σκλάβοι θα πρέπει να αισθάνονται πλούσιοι και τρομεροί. Διαφορετικά μπορεί να αρχίσουν να σκέφτονται. Κάπως έτσι συμβαίνει με το καρναβάλι του Ρίο οπότε κάθε χρόνο οι εξαθλιωμένοι Βραζιλιάνοι ξεθυμαίνουν.
Το ίδιο συνέβαινε και με την γιορτή των σκλάβων στην αρχαία Ρώμη.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ίδια αφεντικά, ίδιοι σκλάβοι, ίδιος σκοπός. Μόνο η μέθοδος διαφέρει.

Νέα Τάξη παντού

Πιστεύετε ότι μόνο στο Ελλαδιστάν συμβαίνουν όσα συμβαίνουν;
Νομίζετε ότι ευρωπαίοι και αμερικανοί τρώνε με χρυσά κουτάλια; Το ίδιο νομίζουν και οι πειναλέοι αφρικανοί που φεύγουν από την χώρα τους και έρχονται στο πειναλέο Ελλαδιστάν. Προφανώς εδώ, επειδή ΔΕΝ τους σκοτώνουν για ψύλλου πήδημα και βρίσκουν ένα πιάτο φαγητό, νομίζουν ότι βρίσκονται στον Παράδεισο.
Ακριβώς όπως το νομίζουν όσοι φεύγουν από την Ελλάδα και μεταναστεύουν για να βρουν δουλειά. Επειδή τα πράγματα εκεί είναι ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ λίγο καλύτερα νομίζουν ότι ΟΛΟΙ εκεί ζουν καλύτερα. Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Πάρτε παράδειγμα το Αμερικανιστάν, την παγκόσμια αυτή «υπερδύναμη», που ξεκίνησε σαν δημοκρατική επανάσταση και κατάντησε να γίνει ένα αριστερό τρομοκρατικό/ολοκληρωτικό καθεστώς.
Κάτι που δεν θα σας πουν ποτέ οι «έγκριτοι και μαχόμενοι» δημοσιογράφοι είναι ότι ΣΗΜΕΡΑ ένας στους επτά αμερικανούς (δηλαδή 42 εκατομμύρια άνθρωποι) επιζούν με κουπόνια του κράτους. Σε αυτούς (κατά την γνώμη μου) θα πρέπει να προσθέσουμε τους σκλάβους-μετανάστες, τους άνεργους που δεν τηρούν τις κατάλληλες νομικίστικες προϋποθέσεις για να θεωρηθούν άνθρωποι και τους άστεγους. Το ποσοστό των πειναλέων αμερικανών θα πρέπει να φτάνει τουλάχιστον το ένα τρίτο του πληθυσμού, όπως και στο Ελλαδιστάν.
Κάτι άλλο που δεν θα σας αναφέρουν ποτέ οι «έγκριτοι και μαχόμενοι» δημοσιογράφοι είναι αυτά που αναφέρει στους προεκλογικούς λόγους του ο Τράμπ (επειδή τον συμφέρει φυσικά). Ο λόγος είναι ότι αν τα διαβάσατε θα πάψετε να νομίζετε ότι αυτός είναι ο κακός ακροδεξιός, ενώ η Χίλαρι, ο Ομπάμα, και το ευρωπαϊκό σινάφι τους είναι οι καλοί δημοκράτες.
Μεταφράζοντας τον έναν λόγο του είχα την εντύπωση ότι έκανε προεκλογική εκστρατεία στην Ελλάδα. Αρκούσε να αλλάξεις το «Αμερικανοί» με το «Έλληνες» και θα διάβαζες για την δική μας κατάσταση και όχι για την κατάσταση των «πλούσιων» Αμερικανών.
Ορίστε μία μικρή διαλογή από τα λεγόμενά του:
-Όταν βλέπω δρόμους και γέφυρες να καταστρέφονται, ή τα ερειπωμένα αεροδρόμια ή τα εργοστάσια που διακινούνται στο εξωτερικό…
-Το γεγονός είναι, ότι μπορούμε να ξαναγίνουμε μεγαλύτεροι και καλύτεροι και ισχυρότεροι από ποτέ - θέσεις εργασίας, θέσεις εργασίας, θέσεις εργασίας!
-Αλλά δεν μπορούμε να λύσουμε κανένα από αυτά τα προβλήματα, επικαλούμενοι τους πολιτικούς που τα δημιούργησαν. Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να διορθώσουμε ένα νόθο σύστημα βασιζόμενοι στους ίδιους ανθρώπους που το έστησαν. Οι διαπλεκόμενοι έγραψαν τους κανόνες του παιχνιδιού για να κρατηθούν στην εξουσία και στο χρήμα.
-Διότι δεν είναι μόνο το πολιτικό σύστημα που είναι στημένο. Είναι το σύνολο της οικονομίας. Είναι στημένο από μεγάλους χορηγούς (των κομμάτων) που θέλουν να κρατήσουν χαμηλά τους μισθούς. Είναι στημένο από τις μεγάλες επιχειρήσεις που θέλουν να φύγουν από την χώρα μας, για να απολύσουν τους εργαζόμενούς μας, και να πωλούν τα προϊόντα τους στις ΗΠΑ χωρίς απολύτως καμία συνέπεια για αυτούς.
Είναι στημένο από γραφειοκράτες οι οποίοι παγιδεύουν τα παιδιά, σε αποτυχημένα σχολεία.
-Η Χίλαρι Κλίντον έχει τελειοποιήσει την πολιτική του προσωπικού κέρδους και της κλοπής. Χρησιμοποίησε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ως το προσωπικό της hedge fund {αντισταθμιστικό αμοιβαίο κεφάλαιο υψηλού κινδύνου} - κάνοντας χάρες σε καταπιεστικά καθεστώτα, και πολλούς άλλους, με αντάλλαγμα μετρητά. Στην συνέχεια, όταν έφυγε, κέρδισε 21.600.000 δολάρια δίνοντας ομιλίες σε τράπεζες της Wall Street και άλλα «ειδικά συμφέροντα» - σε λιγότερο από 2 χρόνια - μυστικές ομιλίες που δεν θέλει να αποκαλύψει στο κοινό.
-Φτάσαμε εδώ επειδή αλλάξαμε από μια φιλοαμερικανική πολιτική – που εστίαζε σε αυτό που είναι καλό για την μεσαία τάξη της Αμερικής - σε μια πολιτική της παγκοσμιοποίησης, που εστιάζει στο πώς να κερδίζουν χρήματα οι μεγάλες εταιρείες που μπορούν να μετακινούν τον πλούτο και τους εργαζομένους τους σε ξένες χώρες, όλα εις βάρος του αμερικανού εργάτη και της αμερικανικής οικονομίας.
-Επιβραβεύουμε εταιρείες για μετεγκατάσταση, και τιμωρούμε τις εταιρείες για την επιχειρηματική δραστηριότητα στην Αμερική και την διατήρηση των εργαζομένων μας στην δουλειά. Είναι ένα κύμα παγκοσμιοποίησης που παρασύρει την μεσαία τάξη μας και τις θέσεις εργασίας μας.
-Έχουμε χάσει σχεδόν το ένα τρίτο των εργοστασιακών θέσεων εργασίας μας, από όταν υπεγράφησαν οι δύο αυτές συμφωνίες – οι υποστηριζόμενες από την Χίλαρι.
-Η Χίλαρι Κλίντον είναι επίσης ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της Trans-Pacific Partnership (με λίγα λόγια της αντίστοιχης «Ευρωπαϊκής Ένωσης» του Ειρηνικού), η οποία θα στείλει εκατομμύρια περισσότερες θέσεις εργασίας μας στο εξωτερικό - και θα παραδώσει την δύναμη του Κογκρέσου σε ξένη διεθνή επιτροπή.
-Αλλά αυτή η τελευταία συγκάλυψη της Κλίντον δεν αλλάζει τίποτα: αν εκλεγεί πρόεδρος, θα υιοθετήσει την εταιρική σχέση με την TPP, και θα χάσουμε εκατομμύρια θέσεις εργασίας και την οικονομική ανεξαρτησία μας για τα καλά.
-Δεν είναι μόνο η οικονομία μας που είναι ήδη καταστραμμένη, αλλά επίσης και η εξωτερική μας πολιτική.
-Ίσως το πιο τρομακτικό πράγμα για την εξωτερική πολιτική της Χίλαρι Κλίντον είναι ότι αρνείται να αναγνωρίσει την απειλή που προέρχεται από το ριζοσπαστικό Ισλάμ. Στην πραγματικότητα, η Χίλαρι Κλίντον υποστηρίζει μια ριζική αύξηση 550% σε Σύριους πρόσφυγες που έρχονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, και αυτό είναι μια αύξηση πάνω από τον ήδη πολύ υψηλό αριθμό του προέδρου Ομπάμα.
-Έχει δεσμευθεί να χορηγήσει μαζική αμνηστία και στις πρώτες 100 ημέρες της, να σταματήσει πρακτικά όλες τις διαδικασίες μετανάστευσης, και να δημιουργήσει έτσι εντελώς ανοιχτά σύνορα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
-Τότε αρχίσαμε να σκεφτόμαστε μικρόπνοα. Σταματήσαμε να πιστεύουμε σε ό,τι θα μπορούσε να καταφέρει η Αμερική, και εξαρτηθήκαμε από άλλες χώρες, άλλους ανθρώπους, και άλλους θεσμούς. Χάσαμε την αίσθηση του σκοπού, και της τόλμης.
-Τα κέντρα των πόλεων, τα οποία έχουν κακοποιηθεί φρικτά από την Χίλαρι Κλίντον και το Δημοκρατικό Κόμμα, τελικά θα ανακατασκευαστούν.
-Η χώρα μας πρόκειται να αρχίσει να λειτουργεί και πάλι. Οι άνθρωποι πρόκειται να αρχίσουν να εργάζονται και πάλι. Οι γονείς πρόκειται να αρχίσουν να κάνουν μεγάλα όνειρα για τα παιδιά τους και πάλι - συμπεριλαμβανομένων και των γονέων στα κέντρα των πόλεων μας. Οι Αμερικανοί πρόκειται να αρχίσουν να πιστεύουν στο μέλλον ή στην χώρα μας.

22 Νοεμβρίου 2016

Το στριφνό βιβλίο (ΤΟ ΤΕΛΟΣ)

1 Ήτο δέ ἑσπέρα, περί λύχνων ἀφᾶς, τήν δευτέραν ἑβδομάδαν τοῦ δευτέρου μηνός, μεσοῦντος χειμῶνος, ἐν ἔτει β΄ καί β ἀπό ἐλεύσεως Λάμποντος.
2 Και ἠκούσθη φωνή μεγάλη λέγουσα: Στήθι, ἐπί τούς πόδας σου, ὁρῶν ἀπό τῆς ὀφρύος τοῦ ὅρους.
3 Εστωκός τέ ἐπί τόν κρημνόν εἶδον, καί ἰδού θαυμάσια καί τεράστια καί σημεῖα. Γόος ἐξήρχετο ἐκ δυσμῶν καί ρόχθος καί πάταγος γῆς τρεμούσης. 
4 Και ἐνεφανίσθη θηρίον σιδηροῦν, ἐνδεδυμένον πανοπλίαν θανάτου. Φλόγαι πυρός ἐπί τοῦ στόματος αὐτοῦ καί ἡ ἀπόπνοια αὐτοῦ καύσιμος.
5 Έπτυεν κεραυνούς ἐπί τούς ἐχθρούς αὐτοῦ καί συνέτριβεν αὐτούς ἐν πυγμῇ σιδηρᾶ. Καί οὐδείς ἠδύνατο ἀντιστῆναι τήν ὁρμήν αὐτοῦ.
6 Και ἅπαντες οἱ ἀνθιστάμενοι αὐτῶ ἀπέθνησκον καταπατώμενοι ὑπό τοῦ θηρίου. Ἱστάμην δέ ἔκθαμβος καί ἀγωνιῶν διά τήν ὄψιν καί τήν μοχθηρίαν αὐτοῦ.
7 Είτα, κάλεσμα ἠκούσθη ἀπό τοῦ οὐρανοῦ καί βροντή καί θόρυβος πολύς ὡς καταρράκτης ὑδάτων πολλῶν. Στρέφων δέ τήν κεφαλήν, θεωρῶν ἐπί τό στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ, εἶδον καί ἰδού:
8 Δράκων πτερωτός, μέλας τήν ὄψιν, ἴπτατο ὑπέρ τό θηρίον. Πτέρυγαι ὀλέθρου ἐστήριζον αὐτόν, ὠά δέ θλίψεως καί ὀρυμαγδοῦ ἐγεννῶντο ἀπό τῆς κοιλίας αὐτοῦ πίπτοντα ἐπί τούς ἐχθρούς αὐτοῦ.
9 Όπου δέ συνεθλίβοντο τά ὠά τοῦ δράκοντος, ἐγενόντο φλόγαι καί κρότος πολύς καί ὀδυρμός θανάτου ἐπί πάντων τῶν ἐπί τῆς γῆς.
10 Και ὧν ἐν συγχίσει καί τρόμω καί φόβω εἶδον ἕτερον τέρας προβάλλον ἐπί τῶν ὑδάτων τῆς θαλάσσης. Λέπια σιδηρᾶ ἐπί τήν δοράν αὐτοῦ καί στόματα πυρός κύκλω. Ἐπί δέ τήν κεφαλήν αὐτοῦ ὀφθαλμός μέγας, ἀκοίμητος, ἐρευνῶν νύκτα καί ἡμέρα κυκλῶθεν διά τούς ἐχθρούς αὐτοῦ. Οὐδείς δέ ἠδύνατο λάθρα προσεγγίσαι αὐτῶ.
11 Και ἐστάθησαν τό τέρας καί τό θηρίον καί ὁ δράκων. Καί ἐμόλυναν πάσαν τήν γῆν διά τῆς πνοῆς αὐτῶν. Καί ἀπέθνησκον οἱ ἄνθρωποι καί τά ζῶα τά ἐπί τῆς γῆς καί τά πτηνά τά ἐν τῷ οὐρανῷ καί οἱ ἰχθεῖς οἱ ἐν τήν θαλάσση.
12 Και ἴσχυεν ὁ τρόμος ἐπί τήν γῆν ἡμέρας πολλᾶς. Ἅμα δέ τήν παρόδω τοῦ ὁρισθέντος χρόνου ἐκινήθησαν τά τέρατα. Καί ἐποίησαν πόλεμον τό θηρίον τό ἐπί τῆς γῆς καί τό θηρίον τό ἐπί τῆς θαλάσσης καί τό θηρίον τό ἐπί τοῦ ἀέρος.
13 Φλόγα πυρός κατέτρωγεν τήν γῆν καί σύντριμμα ἦτο ἐπί πᾶν τό πρόσωπον αὐτῆς. Τά ξύλα αὐτῆς κατεκαίοντο ὡς ὁ χόρτος τοῦ ἀγροῦ εἰς τόν κλίβανον, τά δέ ὄρη τρέμοντα συνετρίβοντο εἰς σκύρον.
14 Και ἀνηλοῦντο οἱ στρατιῶται τῶν θηρίων εἰς δεκάδας καί ἑκατοντάδας καί χιλιάδας. Καί ἔπιπτον ἀπό τῆς φλογός τοῦ στόματος τῶν θηρίων ἔγκυοι μετά τῶν ἐμβρύων αὐτῶν καί παῖδες καί γυναί καί ἄνδρες καί γέροντες προβεβηκότες τήν ἡλικίαν. Καί δέν ὑπῆρχεν ὁ ὑπερασπίζων.
15 Ουδείς δέ ἠδύνατο λάθρα βιῶσαι ἀπό τοῦ ὀφθαλμοῦ τῶν θηρίων καί τῶν στρατιωτῶν τῶν μετ’ αὐτῶν. Καί διήρπαζον οἱ στρατιῶται τᾶς πόλεις καί τά χωρία καί τᾶς οἰκίας ἐν τήν πυρρεία αὐτῶν νίκη.
16 Ήτο δέ πάσα ἡ γῆ ἔρημος καί πεφρυγμένη καί χαίνουσα καί ὀδυρμός καί τρόμος ἐπλανάτο ἀνά τήν οἰκουμένην. Ἐκασταχού δέ σοροί σκωληκόβρωτοι καί σεσηπότες εἰς τροφήν ζώων πτωματοφάγων.
17 Εγώ δέ γονυκλινής, φρικιῶν καί δειλιάζων, τύπτων τήν κεφαλήν, ἔκλαυσα πικρῶς διά τήν σκληρότητα τῶν θηρίων.
18 Και ἐξῆλθε σιγή ἀπό τοῦ στερεώματος καί ἠνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοί μου καί ἀντελήφθην ἐν σιωπῇ τό αἴτιον τῶν θηρίων. Ὅτι ἐμίσησαν ἀλλήλους αἵ φυλαί τοῦ ἀνθρώπου. Ἐπληθύνθησαν ἐν τήν κακία αὐτῶν καί ἐν τήν ἀπληστία αὐτῶν καί ἐν τήν μοχθηρία αὐτῶν καί ἐξηράνθη ἡ καρδία αὐτῶν.
19 Και οὐκ ἠδύναντο ἀγαπῆσαι ἕκαστος τόν πλησίον αὐτοῦ εἰμή μόνον τό σαρκίον αὐτοῦ. Καί ἐποίησαν πόλεμον εἰς λεηλασίαν. Καί ἐλαφυραγώγησαν καί ἐγκλημάτησαν ἐπί τῆς ψυχῆς αὐτῶν. Καί ἡ σκληρότης αὐτῶν ἀνέβη ἕως οὐρανοῦ.
20 Και ἐπληθύνθη ἡ ἀνομία ἐπί τήν γῆν καί συνέλαβεν ἡ ἄβυσσος καί ἔτεκε, ἐν ὀδύνῃ θανάτου, τά τέκνα αὐτῆς εἰς ἀνάθεμα διά τήν ἀνθρωπότητα. Διά νά καταπῖουν αὐτήν εἰς ἐκδίκησην διά τήν κακίαν αὐτῆς.
21 Διότι ὁ ἀπολλύων ἐνσκήπτει εἰς ἄποινα* αἵματος ἀθώου. Τό δέ ὄνομα αὐτοῦ Ἐρυθρός, ὁ θέσφατος, μέγας καί ἰσχυρός καί πλάνης καί ἡ ἴρις αὐτοῦ ἄλικος. Ἀμφότερον τ’ ἀγαθός κρατερός τ’ αἰχμητής.
22 Και ποιήσει πόλεμον ἐναντίον τῶν δυνατῶν, τῶν σκυλευσάντων τήν οἰκουμένην. Καί ἄνδρες δικαιοσύνης, ἰσχυροί ἐν ρομφαίᾳ, ἱστάμενοι ἐνώπιον τοῦ ὀλέθρου αὐτῶν, κυβερνῶντες τήν ἑαυτῶν ψυχήν ἐν πυγμῇ τέ καί ράβδω σιδηρᾶ, θέλουσιν ἐλθεῖ εἰς ἀρωγήν αὐτοῦ.
23 Ίνα δικαιώσει τούς ταπεινούς της γῆς. Καί θέλει συντρίψει τούς ἐν οἰήσει εὐρισκομένους καί οἱ ἐχθροί αὐτοῦ ὅμοιοι σκύβαλα ἐν θυέλλῃ.
24 Και θέλει ποιήσει εἰρήνην ἐπί τῆς γῆς εἰς χιλιάδας γενεῶν.
Καί θέλει ἱδρύσει ζωήν καινήν ἐπί τοῦ προσώπου τῆς γῆς ἐξηγνισμένης μέσω τοῦ θανάτου τῶν ἐθνῶν.
*Λύτρα

20 Νοεμβρίου 2016

Παγκόσμια ημέρα του παιδιού

Να χαιρόσαστε τις παγκόσμιες ημέρες και τις ηλίθιες συναισθηματικές παράτες των χορτασμένων και βολεμένων επαναστατών. Προσωπικά θα προτιμούσα ΕΡΓΑ και όχι χαζές γιορτές.
Και κάντε έναν κόπο να διαβάσετε τις παρακάτω τέσσερις σελίδες. Οι διατροφολόγοι υπολογίζουν ότι θα χάσετε μέχρι και έξι θερμίδες… Και να θυμάστε ότι οι παρακάτω αριθμοί είναι «εκτιμήσεις». Πράγμα που σημαίνει ότι η κατάσταση είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ.
Εκτός από τις βλακώδεις ευχολογικές παράτες των παγκόσμιων ημερών, και τα δακρύβρεκτα δημοσιεύματα, υπάρχει ένα αμείλικτο γεγονός. Εμείς οι ίδιοι συντηρούμε το ΑΘΛΙΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ σαν θύτες και θύματα ταυτόχρονα.
Αγοράζουμε φτηνά προϊόντα, τα οποία σε μεγάλο βαθμό οφείλουν την «χαμηλή» τιμή τους στην παιδική σκλαβιά και εκμετάλλευση. Είτε πρόκειται για τα σοκολατάκια που χλαπακιάζουμε, είτε για το υγιεινό κακάο και την φραπεδιά που πίνουμε στην καφετέρια, είτε για τα κινητά και τα ρούχα «μάρκας», εκατομμύρια παιδιά-σκλάβοι εμπλέκονται στην παραγωγή τους.
Ο σημερινοί σκλάβοι είναι «μιας χρήσεως» και φθηνότεροι από ποτέ. Στον αμερικανικό νότο πριν το 1860, η μέση τιμή για τους σκλάβους των φυτειών ήταν έως 40.000 σημερινά δολάρια. Αλλά σήμερα ο σύγχρονος σκλάβος κοστίζει λιγότερο από 100 δολάρια. Οι δούλοι «κοστίζουν» σε ορισμένα μέρη του κόσμου μόλις 10 δολάρια, ενώ το μέσο κόστος για την αγορά σκλάβου παγκοσμίως είναι τα 90 δολάρια!
Παιδική δουλεία
Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας εκτιμά ότι σήμερα υπάρχουν περίπου 8,4 εκατομμύρια παιδιά που δουλεύουν στις «χειρότερες μορφές εργασίας», δηλαδή δουλεία για χρέη, δουλοπαροικία, καταναγκαστική στρατολόγηση από παραστρατιωτικές ομάδες, πορνεία, πορνογραφία και παραγωγή και διακίνηση ναρκωτικών. Τα αγόρια «απασχολούνται» στην εμπορική γεωργία, σε μικρο-εγκλήματα και στο εμπόριο ναρκωτικών, ενώ τα κορίτσια «απασχολούνται» κυρίως στην πορνεία και σαν εργάτριες σε επιχειρήσεις.
Στις παράνομες αυτές δραστηριότητες «απασχολούνται»:
Στην καταναγκαστική εργασία 5,7 εκατομμύρια παιδιά.
Στην πορνεία και στην πορνογραφία 1,8 εκατομμύρια παιδιά.
Σε παράνομες δραστηριότητες (μεταφορά ναρκωτικών, διαρρήξεις, κλοπές, ζητιανιά κλπ) 600.000 παιδιά.
Στις ένοπλες συγκρούσεις 300.000 παιδιά.
Από όλα αυτά τα παιδιά τα 5,5 εκατομμύρια βρίσκονται στην περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού.
Από αυτά τα 8,4 εκατομμύρια παιδιά περίπου το 1,2 εκατομμύρια μεταφέρθηκαν δια της βίας μέσω των διεθνών ή των περιφερειακών συνόρων. Για παράδειγμα, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, χιλιάδες νεαρά αγόρια (ορισμένα ηλικίας μόλις δύο χρονών) έχουν μεταφερθεί από το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, το Σουδάν, και την Μαυριτανία για να εργαστούν ως αναβάτες στις καμηλοδρομίες. Τα παιδιά είτε έχουν απαχθεί είτε πωλούνται από τις ίδιες τις οικογένειές τους. Τους δίνεται ανεπαρκής ποσότητα τροφής για να διασφαλιστεί ότι δεν θα βαρύνουν και έτσι η καμήλα τους θα τρέχει ευκολότερα!
Η κυβέρνηση της Αϊτής εκτιμά ότι υπάρχουν 90 έως 120.000 παιδιά-σκλάβοι, αλλά η ΔΟΕ ανεβάζει τον αριθμό τους στα 250.000 παιδιά και η UNICEF στα 300.000 παιδιά. Μερικά είναι τεσσάρων ετών, και το εβδομήντα πέντε τοις εκατό είναι κορίτσια, πολλά από τα οποία πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Η παιδική δουλεία είναι ευρέως διαδεδομένη και σε ορισμένες χώρες της νότιας Ασίας. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 500.000 παιδιά-δούλοι στην βιομηχανία χαλιών στο Πακιστάν, καθώς και περισσότερα από 300.000 παιδιά στην ίδια βιομηχανία στην Ινδία. Οι έμποροι υπόσχονται στους γονείς τους ότι θα λάβουν καλούς μισθούς. Άλλα τα απαγάγουν.
Τα αγόρια αναγκάζονται να εργαστούν χωρίς αμοιβή, μέχρι δεκαοκτώ ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα. Τα βρίζουν, τα δέρνουν και τα βασανίζουν, τους δίνουν ελάχιστη τροφή, ελάχιστα ρούχα και συνήθως κοιμούνται επιτόπου επάνω στον αργαλειό όπου δουλεύουν. Τα κοψίματα και οι πληγές στα δάχτυλα είναι συχνές και χωρίς ιατρική βοήθεια. Στα «πιο τυχερά» οι πληγές «θεραπεύονται» με αναμμένο πετρέλαιο ή καυτό λάδι!
Στην Γκάνα υπάρχει η λίμνη Volta. Εκεί οι ψαράδες χρησιμοποιούν παιδιά που είναι πολύ φθηνά σε σχέση με τους ενήλικες. Με τα οικογενειακά εισοδήματα στο επίπεδο της απόλυτης πείνας, πολλοί γονείς συμφωνούν να δώσουν τα παιδιά τους για να πάρουν 200.000 Cedi (ή 28 δολάρια) σαν «προκαταβολή» από την εργασία τους. Κανονικά, οι ψαράδες υπόσχονται ότι θα καταβληθούν στους γονείς άλλα 400.000 Cedi κατά το επόμενο έτος. Τα χρήματα αυτά όπως είναι φυσικό δεν δίνονται ποτέ.
Τα παιδιά εργάζονται πολλές ώρες επιδιορθώνοντας, ρίχνοντας και ανεβάζοντας τα δίχτυα, στον καθαρισμό και το κάπνισμα των ψαριών, και κωπηλατώντας στις ψαρόβαρκες. Τα αγόρια από την ηλικία των έξι αναγκάζονται να βουτήξουν στο νερό για να ξεμπλέξουν τα δίχτυα που πιάνονται σε ρίζες και κλαδιά δένδρων που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της τεχνητής λίμνης. Επίσης, οι ψαράδες δένουν βάρη στα παιδιά να τα βοηθήσουν να κατέβουν πιο γρήγορα!
Όταν το νερό είναι πολύ κρύο ή τα παιδιά μπλεχτούν στα δίχτυα πνίγονται. Δεν είναι ασυνήθιστο το να ξεβράζονται πτώματα στις ακτές. Ενώ τα περισσότερα από τα σκλαβωμένα παιδιά είναι αγόρια, μερικά είναι κορίτσια που χρησιμοποιούνται σαν υπηρέτριες ή πωλήτριες ψαριών στην αγορά, και όπως είναι φυσικό υφίστανται και την ανάλογη σεξουαλική κακοποίηση ή εκμετάλλευση.
Η δουλεία στην σύγχρονη Αγγλία
Εκτός από τον αναπτυσσόμενο κόσμο, παιδιά και ενήλικες πηγαίνουν σαν δούλοι και στην Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη.
Η πλήρης έκταση της δουλείας στην Αγγλία παραμένει άγνωστη, ενώ οι καλύτερες εκτιμήσεις από την κυβέρνηση δείχνουν ότι τουλάχιστον 10.000 γυναίκες και 4.000 παιδιά υπήρξαν θύματα εμπορίας στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1996.
Το 2003, το Υπουργείο Εσωτερικών εκτίμησε ότι υπήρχαν 4.000 γυναίκες που είχαν πέσει θύματα εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση. Οι περισσότερες προέρχονταν από την Ανατολική Ευρώπη, την Νοτιοανατολική Ασία, την Αφρική και την Βραζιλία.
Η κυβέρνηση έχει ποινικοποιήσει, από το 2004, όλες τις μορφές εμπορίας με τον «Νόμο για σεξουαλικά αδικήματα» και τον «Νόμο περί Μετανάστευσης και Ασύλου».
Όμως η «Anti-Slavery International», ομάδα που εδρεύει στο Λονδίνο, καταγγέλλει την σημερινή έλλειψη προστασίας για τους σκλάβους που απελευθερώνονται, ενώ «δουλεύουν» στο έδαφος της Αγγλίας. Πολλά από τα θύματα εξακολουθούν να θεωρούνται ως παράνομοι μετανάστες, χωρίς καμία εκτίμηση των κινδύνων τους οποίους υφίστανται.
Η δουλεία στις σύγχρονες ΗΠΑ
Στις ΗΠΑ, μια υπερ-αισιόδοξη εκτίμηση είναι ότι υπάρχουν 40.000 σκλάβοι και η κυβέρνηση εκτιμά ότι, κάθε χρόνο, 14.000 έως 17.500 άνθρωποι πέφτουν θύματα εμπορίας με την χρήση βίας, απάτης, ή καταναγκασμού. Είναι παγιδευμένοι σε κατάσταση σκλαβιάς για διάφορα χρονικά διαστήματα - οι περισσότεροι μεταξύ δύο έως και πέντε έτη. «Βοηθάνε» την οικονομία των ΗΠΑ στους παρακάτω τομείς:
-Σεξουαλικές υπηρεσίες (συμπεριλαμβανομένης της εκμετάλλευσης παιδιών) 49%
-Οικιακές υπηρεσίες 27%
-Γεωργία 10%
-Εργοστάσια 5%
-Εστιατόρια και ξενοδοχεία 4%
-Διασκέδαση, μπαρ κλπ 3%
-Διάφορες άλλες ασχολίες 2%
Ορισμένοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στις ΗΠΑ, αλλά οι περισσότεροι είναι ξένης καταγωγής. Για να μην μπορούν να ξεφύγουν, οι δουλέμποροι τους παίρνουν διαβατήρια και ταυτότητες, τους απαγορεύεται η έξοδος από τους χώρους εργασίας τους ή απειλούνται ότι αυτοί και οι οικογένειές τους θα συλληφθούν και θα απελαθούν.
Οι παραπάνω αριθμοί είναι το λιγότερο ρομαντικοί, πρακτικά παραπλανούν την κοινή γνώμη για το μεταναστευτικό πρόβλημα και αυτό μπορεί να υποστηριχθεί από τα τρία παρακάτω στοιχεία:
1) Το 1991 ξεκίνησε η κατασκευή ενός τείχους, το οποίο θα μπορούσε άνετα να πάρει το όνομα «Το Σιδηρούν Παραπέτασμα των ΗΠΑ». Το τείχος είναι μια μεταλλική κατασκευή, αποτελούμενη από συρματόπλεγμα, το οποίο σε ορισμένα σημεία είναι ηλεκτροφόρο. Σήμερα καλύπτει το ένα τρίτο των συνόρων μεταξύ Μεξικό και ΗΠΑ. Έχουν ξοδευτεί πάνω από 50 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι σήμερα.
2) Μόνο το 2014, 140.000 παιδιά (φυσικά ασυνόδευτα και χωρίς έγγραφα) επιχείρησαν να περάσουν παράνομα στις ΗΠΑ από τα σύνορα της χώρας με το Μεξικό. Και προφανώς είναι αυτά που έγιναν αντιληπτά, αφού «μερικά» θα επέτυχαν τον σκοπό τους.
3) Υπάρχουν καταγγελίες και δημοσιεύματα για απίστευτη εκμετάλλευση (οι λαθρομετανάστες πληρώνουν μέχρι και 1000 δολάρια ο καθένας), φόνους, βιασμούς, ομαδικές εκτελέσεις και ομαδικούς τάφους, ακόμα και εμπόριο οργάνων αφού ανακαλύπτονται πτώματα που τους έχουν αφαιρεθεί όργανα.
Από τα άτομα που διακινούνται στις ΗΠΑ σε ετήσια βάση, 7.000 προέρχονται από την Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό, 5.500 από την Ευρώπη και την Ευρασία, 5.500 από την Νότια Αμερική, 700 από την Αφρική, 600 από την Νότια Ασία, και 200 από την Εγγύς Ανατολή.
Οι Κινέζοι παρέχουν τον μεγαλύτερο αριθμό των θυμάτων δουλεμπορίας, ακολουθούμενοι από Μεξικανούς και Βιετναμέζους.
Οι Μεξικανοί αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος των ομοσπονδιακών υποθέσεων διακίνησης δούλων. Οι ΗΠΑ, τα τελευταία χρόνια, ενίσχυσαν τις περιπολίες στα σύνορα, αναγκάζοντας έτσι πολλούς μετανάστες από το Μεξικό να βασίζονται σε «υπόγεια κανάλια». Οι λαθρέμποροι χρεώνουν υπέρογκα «εισιτήρια» που πρέπει να επιστραφούν μέσω της εργασίας τους. Αλλά ενώ ορισμένα θύματα εισήλθαν παράνομα στις ΗΠΑ, όλοι οι άλλοι δεν είναι παράνομοι μετανάστες. Πολλοί έχουν εισέλθει νόμιμα στην χώρα, αλλά λόγω της φτώχειας τους και επειδή δεν μιλούν αγγλικά γίνονται εύκολα αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους διακινητές.
Οι πράξεις αυτές έχουν την τάση να αναπτύσσονται σε πολιτείες με μεγάλους πληθυσμούς και σημαντικές κοινότητες μεταναστών, όπως η Καλιφόρνια, η Φλόριντα, η Νέα Υόρκη, και το Τέξας.
Μόνο μεταξύ 1999 και 2004, ο Τύπος ανέφερε 131 περιπτώσεις καταναγκαστικής εργασίας στις ΗΠΑ. Αναφέρονται ότι εμπλέκονται σε καταναγκαστική εργασία 20.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά από ένα ευρύ φάσμα φυλετικών ομάδων. Επίσης, από το 2004, καταγγέλθηκαν περιπτώσεις καταναγκαστικής εργασίας τουλάχιστον σε δεκαεννέα μεγαλουπόλεις.
Συμπεράσματα
Με βάση τα στοιχεία που αναφέρθηκαν πιο πάνω μπορεί κάποιος, σκεπτόμενος με απλή λογική, να βγάλει το συμπέρασμα ότι υπάρχει μεγάλη κρατική παραπληροφόρηση.
1) Αν υπήρξαν 140.000 ανήλικοι που προσπάθησαν να περάσουν μόνοι τους στα σύνορα στις ΗΠΑ, άραγε πόσοι να είναι οι ενήλικες;
2) Πόσοι λαθρομετανάστες καταφέρνουν να περάσουν τελικά από τα σύνορα; Ο αριθμός τους θα πρέπει να είναι πραγματικά τεράστιος για να δικαιολογεί τα 50 δις δολάρια που δαπανήθηκαν μέχρι τώρα για το νότιο τείχος των ΗΠΑ.
3) Είναι παράλογο να μιλάμε για πρόβλημα από 17.500 ανθρώπους. Ο αριθμός αυτός «δεν είναι τίποτα» για μία χώρα 250 εκατομμυρίων ανθρώπων. Με απλή αριθμητική διαιρούμε τον πληθυσμό των ΗΠΑ με το 17.500. Έτσι, είναι σαν να λέμε ότι σε μία πόλη 14.285 κατοίκων υπάρχει ένας λαθρομετανάστης και αυτό δημιουργεί σοβαρό ηθικό και νομικό πρόβλημα. Επίσης θα πρέπει να ισχυριστούμε ότι αυτός ο λαθρομετανάστης είναι πηγή παράνομου πλούτου για την πόλη, αφού δουλεύει χωρίς ασφάλεια και με μεροκάματο πείνας.
Το τελικό λογικό συμπέρασμα είναι ότι όλοι οι αριθμοί των δούλων κάθε είδους, που αναφέρονται στα επίσημα κρατικά στοιχεία οποιουδήποτε κράτους, θα πρέπει να είναι ένα μικρό κλάσμα του πραγματικού πλήθους των σημερινών οικονομικών δούλων. Έτσι όλοι οι αριθμοί σκλάβων που αναφέρονται σε αυτήν την μελέτη θα πρέπει στην πραγματικότητα να είναι πολύ μεγαλύτεροι.
ΥΓ: Αν θέλει κάποιος μπορώ να του στείλω κάπου 200 σελίδες σχετικές με την παγκόσμια δουλεία. Αν και τα στοιχεία είναι παλιά δίνουν μία καλή εικόνα της φρίκης του πολιτισμού μας.

19 Νοεμβρίου 2016

Το στριφνό βιβλίο (Η ΑΠΟΘΗΚΗ)

Στεκόμουνα μέσα στην αποθήκη.
Πάνω σε σειρές κρεβάτια ήταν στοιβαγμένα ανθρώπινα υπολείμματα. Νοσοκόμες πηγαινοέρχονταν κάνοντας διάφορες δουλειές.
Ήταν σχετικά καθαρά εκεί μέσα. Δεν μύριζε όπως σε άλλες αποθήκες που είχα πάει, αλλά κανείς δεν μπορούσε να βγάλει από τον αέρα την φρικτή μυρωδιά του θανάτου. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, φορτισμένη με σιωπηλές κραυγές πόνου. Απελπισία και οδύνη κρεμόντουσαν σε σταλαγματιές από το ταβάνι και συμπυκνωμένες έπεφταν στο πάτωμα τσιτσιρίζοντας, με υπόκωφο τρίξιμο, πιτσιλώντας τις ψυχές που είχαν φυλακιστεί εκεί.
Σκεφτόμουν ότι τελικά πράγματι ζούμε στην εποχή της Παγκόσμιας Τιμωρίας. Δεν εξηγείται διαφορετικά γιατί συντηρούμε άχρηστα ζόμπι την στιγμή που μωρά πεθαίνουν επειδή δεν υπάρχει λίγο φαγητό ή ένα απλό αντιβιοτικό.
Φυλακισμένοι στο μεταίχμιο των δύο κόσμων. Ζωντανοί πεθαμένοι, χωρίς να μπορούν να ζήσουν, χωρίς να τους αφήνουν να πεθάνουν. Ήταν μια τύχη που δεν την ήθελα ούτε για τον χειρότερο εχθρό μου. Πολύ περισσότερο για μένα. Αν και αυτό δεν είναι στο χέρι μου. Αν και αυτό το κανονίζει ο Ένας…
Ανάσανα βαθιά τον δροσερό φρέσκο αέρα που έμπαινε ορμητικός από τα παράθυρα, μαζί με χαρούμενα τιτιβίσματα, κουβαλώντας μυρωδιές πρόωρης άνοιξης. Ένας σκύλος ακουγόταν στο βάθος να γαυγίζει.
-Έρχεται! ανακοίνωσε μία περίεργα σιγανή αλλά ταυτόχρονα βροντώδης φωνή.
Ακούστηκε βαθιά, σπηλαιώδης και καμπανιστή σαν μέσα από τούνελ. Έκαιγε. Χτύπησε τους τοίχους και ανακλάστηκε σχηματίζοντας παγωμένα κύματα χρωμάτων, ιριδίζοντα, όπως αυτά που βλέπουμε πάνω στο νερό όταν βρωμίσει από τα λάδια που πετάμε στην θάλασσα.
Η ίριδα άπλωσε και γύρισε και ξανα-άπλωσε και ξαναγύρισε και πλημμύρισε τον χώρο. Έφτασε μέχρι το βάθος του διαδρόμου και απειλητική ανακλάστηκε στον απέναντι τοίχο σπώντας σε δεκάδες απειλητικά κύματα.
Χώθηκε στα αυτιά μου προκαλώντας μου σκοτοδίνη. Μπήκε στα ρουθούνια μου μαζί με την αναπνοή. Διαπότισε το δέρμα μου και με χτύπησε σαν γροθιά στο στομάχι.
Μια ανατριχίλα διαπέρασε την σπονδυλική μου στήλη και το σώμα μου ρίγησε από το κρύο που εξέπεμπε εκείνη η καυτερή φωνή. Σήκωσα τα μάτια.
Καλόγεροι με το κεφάλι σκεπασμένο στέκονταν έξω. Το μαύρο ρούχο που φορούσαν κάλυπτε τα πάντα και δημιουργούσε τόσο μαύρη σκιά που το πρόσωπό τους χανόταν και γινόταν αόρατο. Παρόλα αυτά φαίνονταν να φέγγουν περισσότερο από τον μεσημεριανό ήλιο. Το μάτι δεν μπορούσε να σταθεί για πολύ ώρα πάνω τους και έφευγε θαμπωμένο από την τόση μαυρίλα.
Όλοι στο αριστερό χέρι κρατούσαν ένα περίεργο ατσάλινο δρέπανο, με κοντή και ισχυρή λαβή, φτιαγμένη από ελιά. Το άγριο ξύλο είχε γυαλίσει από τον χρόνο και την χρήση, αναδεικνύοντας τους κόμπους του. Έμοιαζε άθραυστο.
Ξαφνικά τα πάντα τρεμούλιασαν. Ο σκύλος, τα δέντρα, τα πουλιά, ακόμα και ο αέρας που φυσούσε τώρα πιο κρύος από πριν.
-Έρχεται!
Ξανάπε ο Κορυφαίος των καλογήρων, που στέκονταν γύρω σαν σε αρχαία τραγωδία, και οι μαύρες μορφές ριγώντας εξέπεμψαν και άλλο φως.
Μια απόκοσμη μακρινή βροντή ενός κεραυνού αναδύθηκε στην απόλυτη ησυχία που επικρατούσε. Παραξενεύτηκα. Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα και δεν υπήρχαν σύννεφα. Ο ήχος έκανε τα τζάμια να τρίξουν ελαφριά. Κοίταξα προς το βουνό από όπου ακούστηκε η βροντή.
Ξαφνιάστηκα.
Η πηγή του ήχου δεν ήταν κανένας κεραυνός. Η κορυφογραμμή φαινόταν καθάρια και απαλή κάτω από το μπλε σύθαμπο της ατμόσφαιρας.
Εκείνο που δημιουργούσε τον ήχο ήταν άλογα. Πρόσεξα και ξεκαθάρισα τον καλπασμό τους. Ερχόταν υπόκωφος, όπως η φωνή του καλόγερου, και η απόσταση τον έκανε να ακούγεται σαν βροντή. Ακούγονταν να καλπάζουν άγρια, ξαμολυμένα σε πολεμική επίθεση. Χρεμετίσματα πνιχτά και αγριεμένα μάτια. Τα ρουθούνια τους ορθάνοιχτα ξεφύσαγαν και στο στόμα αφροί έδειχναν την έξαψή τους.
Τα ατσάλινα πέταλα χτυπούσαν την γη σηκώνοντας χώματα. Χαίτες και ουρές ανέμιζαν γύρω τους δημιουργώντας μια πανδαισία χρωμάτων. Άσπρο, μαύρο, καφετί και κόκκινο γυάλιζαν στο δέρμα τους που ήταν μουσκεμένο από πολεμικόν ιδρώτα και προσμονή μάχης.
Και στις δερμάτινες σέλες, μαυρισμένες από τον καιρό, σιδερόφρακτοι πολεμιστές ίππευαν.
Ο πιο τρομερός κάλπαζε μπροστά από όλους, άξιος αρχηγός αδυσώπητων πολεμιστών. Το άλογό του κατάμαυρο. Φρούμαζε και χρεμέτιζε ασυγκράτητο ορμώντας όπως είχε μάθει, από πάντα, να κάνει. Και όποτε πατούσε με τις οπλές του μια πέτρα, εκείνη λύγιζε και έσπαζε και σπίθες πετάγονταν από την τρομερή οπλή και μυρωδιά τσακμακόπετρας.
Ουλές από αρχαίες μάχες φαίνονταν στο στήθος και στον λαιμό του και εκείνο ορμητικό, ψάχνοντας την σύγκρουση και τις κλαγγές των σπαθιών, αναζητώντας να μυρίσει τον αέρα της μάχης, να αναπνεύσει τον φόβο που δημιουργούσε η όψη του, δάγκωνε με λύσσα το σιδερένιο χαλινάρι που το οδηγούσε στην κατηφοριά. Τα χαράκια του βουνού έτριζαν κάτω από τα πόδια του και πετούσαν κοφτερές σκλήθρες.
Ο καβαλάρης ήταν εξίσου φοβερός. Γυαλιστερά ελάσματα δεμένα με χοντρά δερμάτινα λουριά δημιουργούσαν την πανοπλία του τρομερού αυτού πολεμιστή. Είχαν το χρώμα του κάρβουνου και έδιναν μια φρικτή όψη. Τρεις χαίτες από αλογότριχα, στερεωμένες πάνω στο κράνος του, έκαναν την εμφάνισή του ακόμη πιο άγρια έτσι όπως ανέμιζαν στον καθαρό αέρα.
Στα χέρια φορούσε μακριά, σιδερένια αγκαθωτά γάντια. Φαινόταν να βγαίνει μέσα από τους πιο κρυφούς εφιάλτες του υποσυνείδητου. Ένα μακρύ σπαθί ήταν περασμένο στην ζώνη του.
Το κινητό προσωπείο της περικεφαλαίας ήταν κατεβασμένο. Αλλά από τις θυρίδες φαίνονταν τα μάτια του που σαν πυρακτωμένο μέταλλο σπινθήριζαν και φεγγοβολούσαν. Στο αριστερό του χέρι κρατούσε τα γκέμια οδηγώντας το άλογό του στην κατηφόρα. Έμοιαζε με τον Άγγελο της Αποκάλυψης.
Η τρομακτική ορδή φαινόταν να αιωρείται και να καλπάζει σε αργή κίνηση. Όμως πλησίαζε πολύ γρήγορα και ο βρόντος του ποδοβολητού συνεχώς δυνάμωνε.
Ισχυρός και υπόκωφος σαν να έκανε το έδαφος να τρέμει. Έντονος και εκκωφαντικός σαν να με ηρεμούσε. Και άπλωνε ησυχία γύρω. Εκκωφαντική ησυχία. Έμοιαζε σαν να μην φύσαγε πια αέρας και αυτό έκανε την ησυχία ακόμα πυκνότερη. Ο σκύλος ακούστηκε να βγάζει ένα μακρόσυρτο ουρλιαχτό λες και καλωσόριζε τους καβαλάρηδες. Έπειτα ξαφνικά σταμάτησε.
Η σκόνη, σύννεφο, σηκωνόταν από τον καλπασμό και σκέπαζε τους ιππείς. Όμως οι πανοπλίες ήταν τόσο λείες που τίποτε δεν μπορούσε να τις λερώσει. Γυάλιζαν λες και μόλις τις είχαν καθαρίσει με φωτιά στο καμίνι.
Ο μπροστάρης όρμησε από την καγκελόπορτα προς την ομάδα των καλόγερων που περίμεναν ακίνητοι, σαν τον Χρόνο, τον ερχομό του. Το άλογο ιδρωμένο από το άγριο κατέβασμα του βουνού, βαριανασαίνοντας και κοιτώντας άγρια, κάρφωσε τα πόδια του στα χαλίκια της αυλής σηκώνοντας ένα καινούριο σύννεφο σκόνης. Σταμάτησε τρία βήματα από τον Κορυφαίο που περίμενε σιωπηλός, περιστοιχισμένος από τους ατάραχους και μυστηριώδεις καλόγερους. Πίσω του οι υπόλοιποι ιππείς παρατάχθηκαν σε μεγαλοπρεπές ημικύκλιο.
Για λίγο ακούγονταν οι λαχανιασμένες ανάσες των αλόγων, που παρά τον κάματο της απίστευτης εφόρμησής τους χτυπούσαν ανυπόμονα τα πόδια τους, χρεμετίζοντας και αποζητώντας τον καλπασμό στους ανοιχτούς κάμπους. Ο ίλαρχος κατέβηκε από την σέλα του και πλησίασε τον αρχηγό.
Εκείνος πρότεινε με σεβασμό έναν τεράστιο αρχαίο τόμο. Επάνω φαινόταν ζωγραφισμένη μία ζυγαριά. Στον ένα δίσκο υπήρχε μία ματωμένη καρδιά και στον άλλον ένα λευκό φτερό. Το φτερό βάραινε τόσο ώστε σήκωνε την καρδιά ψηλά. Τα εξώφυλλά του ήταν φτιαγμένα με μαύρο χοντρό δέρμα. Παχιές κίτρινες και φαγωμένες από τον καιρό σελίδες φαινόντουσαν από το πλάι.
Έκανε έναν αδιόρατο χαιρετισμό και είπε επίσημα:
-«Έζησε ατυχηματικά. Γέρασε ατυχηματικά. Για έναν χρόνο και χρόνους και μισό δεν μπορούσε να ζήσει και δεν τον άφηναν να πεθάνει. Όλα γράφτηκαν στο Βιβλίο. Ο Νόμος εκπληρώθηκε. Έφτασε η ώρα του. Να αφεθεί Κύριε;»
Ο Τρικόρυμβος ακούμπησε ελαφρά το χοντρό Βιβλίο. Και μετά από μια στιγμή βαθιάς σιωπής γύρισε προς τους συντρόφους του παίρνοντας μία βουβή συγκατάθεση. Έπειτα απάντησε επίσημα:
-«Έζησε ατυχηματικά. Γέρασε ατυχηματικά. Για έναν χρόνο και χρόνους και μισό δεν μπορούσε να ζήσει και δεν τον άφηναν να πεθάνει. Όλα γράφτηκαν στο Βιβλίο. Ο Νόμος εκπληρώθηκε. Έφτασε η ώρα του. Ας αφεθεί Κύριε! Ας αφεθεί Κύριε! Ας αφεθεί Κύριε!»
Μια περίεργη γαλήνη πλημμύρισε τον αέρα με αυτά τα λόγια. Οι καλόγεροι ανάσαναν βαθιά την φοβερή διαταγή και σκόρπισαν. Κάποιος μπήκε στο κτίριο περνώντας από μπροστά μου διάφανος σαν οπτασία. Το δρεπάνι του γυάλιζε αδιάλλακτο στο μεσημεριανό φως.
Φωνές ακούστηκαν από τα δωμάτια και μία νοσοκόμα φάνηκε να πηγαίνει βιαστική σε ένα από αυτά. Μια γυναίκα άρχισε να κλαίει ενώ μια φωνή είπε:
-Θεός σχωρέστον.
Οι καβαλάρηδες γύρισαν τα άλογά τους και έφυγαν με την ίδια ορμή με την οποία ήρθαν.
Τα κλάματα είχαν δυναμώσει από το δωμάτιο.
Ο καλόγερος ξαναπέρασε διάφανος και ανάερος και βγήκε έξω. Δίπλα του μόλις διακρινόταν μία αχνή μορφή. Το φως του ήλιου τους εξαφάνισε και χάθηκαν. Και μέσα από την φασαρία και τους θρήνους άκουσα απ’ έξω κλάμα μικρού παιδιού. Κοίταξα και δεν είδα τίποτα. Και τώρα δεν είμαι σίγουρος αν ήταν κλάμα ή γέλιο. Ή και τα δύο.
Δεν είμαι σίγουρος.

Πολυτεχνείου το ανάγνωσμα

Και αφού πέρασε η επέτειος,
και αφού παρακολουθήσαμε τα σπαραξικάρδια ρεπορτάζ,
και αφού ακούσαμε τους ηρωικούς λόγους για την εξέγερση του λαού και όλη την περιρρέουσα ιδεολογική σαλάτα,
και αφού είδαμε τους γνωστούς άγνωστους μπαχαλάκηδες να καταλύουν κάθε κράτος δικαίου και κάθε έννοια δημοκρατίας, και να παριστάνουν τους επαναστάτες με δικά μας έξοδα,
και αφού είδαμε άλλη μία φορά το κτίριο του Πολυτεχνείου να βανδαλίζεται,
Και αφού είδαμε άλλη μία φορά την ελληνική σημαία να καίγεται από τους «επαναστάτες»…
Θα παρακαλέσω έναν από τους εκατοντάδες ειδήμονες να με πληροφορήσει για τον αριθμό των νεκρών του Πολυτεχνείου.
Όχι γενικά και αόριστα «ήτανε δυο, ήτανε τρεις, ήτανε χίλιοι δεκατρείς» αλλά από τα επίσημα έγγραφα, από τις επίσημες έρευνες των επίσημων εισαγγελέων, τους οποίους διέταξε το επίσημο κράτος να διερευνήσουν την εξέταση γεγονότων και καταγγελιών.
Όχι τίποτε άλλο αλλά κάτι κακές γλώσσες λένε ότι το Πολυτεχνείο δεν είναι ηρωικό αλλά μυθικό και ΣΤΗΜΕΝΟ. Και αυτό επειδή:
-Η πλάκα κοντά το κεκλιμένο κεφάλι που βρίσκεται στο μνημείο του πολυτεχνείου έχει ονόματα πεσόντων φοιτητών κατά την περίοδο της Κατοχής.
-Τα αριστερά κόμματα της εποχής μιλούσαν τότε για «προβοκάτορες που έπαιζαν το παιγνίδι της χούντας». Αυτό το θυμάμαι γιατί ήμουνα αρκετά μεγάλος τότε.
-Οι συνολικά 23 νεκροί του τριημέρου ήταν πολίτες από επεισόδια που έγιναν μακριά από το Πολυτεχνείο. Αυτό ισχυρίζεται το παραπεμπτικό βούλευμα 677/1975 και η υπ αριθμόν 723/1975 απόφαση του πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
-Η αναφορά της Συγκλήτου του Πολυτεχνείου (33437 της 11/10/1975) προς τον εισαγγελέα Δ. Τσεβά, αναφέρει ότι κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε κατά το τριήμερο των επεισοδίων.
-Ο πρύτανης Κωνσταντίνος Κονοφάγος κατέθεσε στις 20 Ιανουαρίου 1975, στο πενταμελές εφετείο Αθηνών, ότι δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής μέσα στο Πολυτεχνείο.
-Ο πρύτανης Κωνσταντίνος Κονοφάγος έγραψε στο βιβλίο του «Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου», ότι φοιτητής ούτε άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυτεχνείο.
-Αν και το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, μετά από εντολή του τότε υπουργού καθηγητή Γ. Α. Μαγκάκη, να απονείμει τιμητική σύνταξη στις οικογένειες των σπουδαστών που έχασαν την ζωή τους στο Πολυτεχνείο, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν πήγε να την ζητήσει.

Επειδή προφανώς εκτός από φασίστας είμαι και απληροφόρητος αυτοί που ξέρουν μπορούν να μου λύσουν την σχετική απορία.
Όχι τίποτε άλλο, αλλά έτσι θα επανέλθω και στον ίσιο δημοκρατικό δρόμο…